Τετάρτη, 29 Μάιος 2013 00:00

Το αγαπημένο μου RPG, ο Κωνσταντίνος Παραδιάς περιγραφει το Call of Cthulhu 6e

Γράφτηκε από 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

 

Στη σκια της κυκλοφορίας της καινούριας 7ης έκδοσης του Call of Cthulhu RPG ρώτησα το Κωνσταντίνο να μας περιγράψει ένα από τα αγαπημένα του παιχνίδια... Το Call of Cthulhu 6 edition. 

 

 

Αν σου ζητούσαν βιογραφικό για να σε προσλάβουν σε μια εταιρία παιχνιδιών τι ψέματα θα έγραφες;

Πρωτίστως, θα τους συνέχαιρα για την απόφασή τους να δεχτούν την επιστολή μου, μέσα στην οποία θα έγραφα πόσο εύκολα συνεργάζομαι με άλλους ανθρώπους, θα παρέθετα τη σωρεία των επιτυχημένων campaigns που έχω τρέξει και θα τους εξηγούσα ότι είμαι σκέτος κούκλος με ζιβάγκο, οπότε δε θα είχαν κανένα πρόβλημα να βάλουν τη φωτογραφία μου στο οπισθόφυλλο.

Θα τους έλεγα επίσης ότι το να γράψω για παιχνίδια θα ήταν μία ‘ενδιαφέρουσα στροφή’ για την καριέρα μου, προκειμένου να μη φανώ σαν κανάς λιγούρης σπασίκλας που δακρύζει φωτιά μόνο και μόνο στην προοπτική να γλύφει τα γραμματόσημά τους.

 

Ψέματα τέλος! Αληθινό Βιογραφικό Gamer:

Δεκαετής εμπειρία στα παιχνίδια ρόλων όπως Dungeons and Dragons, Mage: The Ascension, Call of Cthulhu-σκέτο ΚΑΙ Delta Green, Savage Worlds, BESM, Exalted.

Αρκετά κολλημένος ώστε να γράφω εβδομαδιαία άρθρα για το gaming, βασισμένα στις προσωπικές μου αποτυχίες και απόπειρες να επανορθώσω. Λεπτομέρειες στο τέλος.

Περήφανος ολοκλήρωσης μισής ντουζίνας campaign με μέσο όρο διάρκειας διετίας

 

Τι είναι το Call of Cthulhu 6η Έκδοση, περιέγραψε το.

Το Call of Cthulhu είναι το πιο επιτυχημένα διφορούμενο RPG που θα παίξεις ποτέ. Είναι αβυσσαλέα καταθλιπτικό, καθώς επικαλείται την μυθολογία του Λάβκραφτ για να δείξει στους παίκτες πόσο ασήμαντη είναι η ανθρωπότητα μπροστά στις ακατανόητες δυνάμεις που διαφεντεύουν το Σύμπαν.

Είναι επίσης υπέρμετρα ηρωικό, καθώς προϋποθέτει μια χούφτα ανθρώπους (απλούς ανθρώπους, σαν εμένα, εσένα και εκείνο τον κολλημένο καθηγητή που δε σε πέρναγε στο τρίτο εξάμηνο και έπρεπε να περιμένεις μια ολόκληρη εξεταστική για να πάρεις το πτυχίο), που αναλαμβάνουν να πολεμήσουν αυτές τις ακατανόητες, πανίσχυρες οντότητες και να θυσιάσουν τη ζωή τους ή και τα λογικά τους για να χαρίσουν στην ανθρωπότητα μια ακόμη μέρα ζωής.

 

Ποιο είναι το σύστημα του με δυο λόγια;

Το σύστημα είναι σχεδόν προσβλητικά απλό: κάθε χαρακτήρας έχει skills και abilities, τα οποία υπολογίζονται με ποσοστά τοις εκατό. Όσο χαμηλότερα φέρεις, τόσο καλύτερα. Αν πατώσεις, έκανες impale (που είναι το Call of Cthulhu αντίστοιχο του critical).

To σύστημα δεν είναι ιδιαίτερα αναλυτικό, επιτρέποντας έτσι τη γρήγορη δημιουργία χαρακτήρων και την εξέλιξη του παιχνιδιού, χωρίς την κλασσική κωλυσιεργία που υπάρχει σε πολλά άλλα παιχνίδια.

 

Όταν το διαβάσω τι θα με κάνει να αναφωνήσω: 'να ρε μια τρομερή ιδέα!'

Ίσως η μαγεία των Μεγάλων Παλαιών, που ορίζει τους πραγματικούς νόμους του Σύμπαντος και επιτρέπει στους ανθρώπους που την κατέχουν να αλλάζουν την πραγματικότητα και να επικοινωνήσουν με τα τρομερά όντα που έρχονται να αφανίσουν τη γη;

Μπορεί να είναι ακόμη και οι αρχαίοι, γεμάτοι τρέλα και γνώση, τόμοι που πρέπει να αναλύσεις για να βρεις την αλήθεια ρισκάροντας το νου σου για ένα ψήγμα γνώσης;

Αν και νομίζω ότι αυτό που θα σε πιάσει εσένα (όπως έπιασε και όλους μας), είναι οι Sanity rules. Οι κανόνες που ορίζουν τον τρόπο με τον οποίο οι χαρακτήρες μπορούν να κυλήσουν στην τρέλα και τις τρομερές τους επιπτώσεις.

 

Οι τρομερές επιπτώσεις των Sanity Rules; Χμ, ενδιαφέρον. Πες μου και άλλα!

Σκέψου ότι είσαι ένας απλός άνθρωπος, που ζει μια απλή ζωή. Σκέψου ότι έχεις δει τρομακτικά ή τρομερά πράγματα, αλλά δεν έχεις δει τίποτα πραγματικά φρικιαστικό, όπως παραδείγματος χάρη ένα πτώμα σε προχωρημένο στάδιο σήψης ή έναν άνθρωπο να καίγεται ζωντανός.

Το Sanity αναπαριστά τις επιπτώσεις αυτών των φρικιαστικών γεγονότων στον ψυχισμό σου. Η αηδία, ο φόβος, ο πανικός σου είναι σημάδια ότι αντιμετώπισες κάτι που προσέβαλε τις αισθήσεις σου και σου άφησε ένα σημάδι στο μυαλό. Αλλά όσο προχωράς και μπλέκεσαι περισσότερο με πιο φρικιαστικά γεγονότα, ξαφνικά ένα νεκρό σώμα δε σε ενθουσιάζει. Η μυρωδιά καμένης ανθρώπινης σάρκας είναι γνώριμη, αλλά δεν σε αναγουλιάζει όπως έκανε κάποτε.

Όσο το Sanity σου πέφτει, ο χαρακτήρας σου μπορεί να υποστεί τρία τινά: το πρώτο είναι αν δει κάτι που τον κλονίζει να χάσει αρκετό Sanity ώστε να τρελαθεί προσωρινά και να αρχίσει να τρέχει ή να χάσει τις αισθήσεις του. Αν πάλι χάσει περισσότερο Sanity σταδιακά, τότε αρχίζει να αναπτύσσει διάφορες μακροχρόνιες παθήσεις: φοβίες, εφιάλτες, ακόμη και αμνησία. Οι παθήσεις αυτές έχουν φυσικά απίστευτη ποικιλία και μπορούν ακόμη και να συνδυαστούν, αν συμπέσει η απώλεια Sanity από άλλες πηγές.

Φυσικά όπως ο χαρακτήρας σου γλιστράει προς την τρέλα, γίνεται όλο και δυσκολότερο να χάσει τα λογικά του, αλλά αργά ή γρήγορα, κάτι θα τον ωθήσει στο να χάσει την τελευταία ρανίδα λογικής του και τότε τον περιμένουν τα υπέροχα πεδία του 0 Sanity, ενός θανάτου του μυαλού χωρίς επιστροφή.

 

Τι θα συμβούλευες έναν GM αν αποφασίσει να ασχοληθεί με το Call οCthulhu;

«Κάνε ότι θες, όπως το θες, όπως σου αρέσει. Το Call of Cthulhu είναι σαν το Φλάμπερ, μόνο που ξερνά εφιάλτες. Τράβα το, λιώσε το, κούνα το, βάλτο στο μπλέντερ και πιες το και σου βάζω στοίχημα ότι δε θα μετανιώσεις ούτε στιγμή.»

 

Όταν κάτσω να παίξω τι θα συμβεί; Τι κάνουμε οι παίκτες στο τραπέζι;

Εξερευνάτε απομεινάρια αρχαίων πολιτισμών, κρυμμένων από την ανθρωπότητα, αφανισμένων από άγνωστους πολέμους. Ταξιδεύετε στο χρόνο, στο απύθμενο προϊστορικό σκότος. Ακολουθείτε αιματοβαμμένα μονοπάτια που σας οδηγούν από το ένα αποτρόπαιο έγκλημα στο επόμενο. Πολεμάτε τρελούς ιερείς που ψελλίζουν τα ονόματα ακατονόμαστων θεοτήτων και θυσιάζεστε, ψυχή τε και σώματι, στο όνομα του είδους σας.

Μερικές φορές βέβαια νικάτε, αλλά δε βγαίνετε ποτέ αλώβητοι.

 

Περιέγραψε μια χαρακτηριστική στιγμή από ένα session που θυμάσαι.

Ω, μου βάζεις δύσκολα τώρα. Θα μπορούσα να γεμίσω ολόκληρες σελίδες αλλά θα σου πω απλά μία χαρακτηριστική σκηνή, την οποία θυμάμαι. Εγώ ήμουν Keeper και είχα τρέξει ένα session όπου οι παίκτες μου έπαιζαν τον ρόλο αμερικανών επιστημόνων στο πρόγραμμα Manhattan. Έχοντας ανακαλύψει ότι κάποιοι cultists έλεγχαν το πρόγραμμα και είχαν τρελάνει τον Oppenheimmer για να τον αναγκάσουν να χρησιμοποιήσει ένα ξόρκι που θα επέτρεπε στην πυρηνική βόμβα να δημιουργήσει μια πύλη μεταξύ της Γης και του Azathoth, αποφασίζουν να σταματήσουν το τελετουργικό.

Ενώ οι δύο χαρακτήρες επιστήμονες-μάγοι (οπλισμένοι με την τρομακτική μαγεία που είχαν κλέψει από τις σελίδες του necronomicon) πολεμούσαν τον αρχαίο cultist-μάγο σε μία επική ψυχοτροπική μάχη που θα ζήλευαν οι Doors, ο τελευταίος χαρακτήρας ξεγλίστρησε σαν νίντζα μέσα στη βάση του Los Alamos, αναζητώντας τον τρελό στρατηγό που θα πυροδοτούσε τη βόμβα.

Καθώς η μάχη έφτανε σε ένα τρελό κρεσέντο, με τους επιστήμονες-μάγους να πεθαίνουν, με το μυαλό τους τσακισμένο από τον αρχαίο μάγο, ένας από αυτούς επικαλέστηκε με την τελευταία του πνοή το όνομα ενός ξεχασμένου θεού της ερήμου και το κτήνος πετάχτηκε μέσα από την άμμο να καταπιεί τον μάγο, ο τρίτος πλησίασε τον στρατηγό αθόρυβα και έχασε το τελευταίο του sneak roll, καθώς όπλιζε το αυτόματό του.

«Ένα όπλο; Νομίζεις ότι ένα όπλο θα τρομάξει τον πρόμαχο του Αζαθόθ, του στόματος που αφανίζει την ελπίδα;»

«Μπα. Αλλά τη δουλειά του θα την κάνει.»

Σου το ορκίζομαι, όπως ο παίκτης τράβηξε τη σκανδάλη, δέκα νεκροί Βίκινγκς πρέπει να πάτησαν ένα power metal riff.

 

Τι χρειάζεται για να αρχίσω να παίζω Call of Cthulhu;

Ένα φουλ σετ ζαριών. Μερικές ώρες μελέτης του βιβλίου. Μια καλή ιδέα. Ένα τραπέζι. 2-6 παίκτες.

Σιγοβράστε για έξι ώρες, προσθέτοντας κοσμικό τρόμο όποτε το θεωρήσετε δέον.

 

Αν δεν έχω καμία καλή ιδέα μπορώ να αγοράσω έτοιμες περιπέτειες; Είναι κατάλληλες για νέους Keepers;

Το βασικό βιβλίο κανόνων έχει τέσσερις περιπέτειες που είναι καταλληλότατες για νέους Keepers,  από το Haunting (που είναι η πιο κλασσική εισαγωγική περιπέτεια του παιχνιδιού) μέχρι το ΕΠΙΚΟ Dead Man Stomp, που με στοίχειωσε περίπου από τη μέρα που το διάβασα.

Περιπέτειες του Call of Cthulhu υπάρχουν εκατοντάδες: από τις τσάμπα, fanmade ιστορίες στο yog-sothoth.net, μέχρι τις συλλογές παλαιότερων περιπετειών που πωλούνται με έκπτωση στο DriveThrurpg.net, αν και προσωπικά προτιμώ να τσεκάρω το site της Chaosium, εκδοτικής εταιρείας του παιχνιδιού, για τυχόν νέες κυκλοφορίες.

 

Τι αρέσει σε όσους παίζουν Call of Cthulhu;

Για τους περισσότερους παίκτες, είναι η ευκαιρία να λύσουν ένα μυστήριο και να σώσουν τον κόσμο. Για μερικούς άλλους, το γεγονός ότι πρόκειται να συναντήσουν φρικιαστικά όντα πέρα από κάθε φαντασία και να πεθάνουν (ή τρελαθούν) με πολλούς ξεχωριστούς τρόπους.

Για τους Keepers, πιστεύω ότι αυτό που απολαμβάνουν είναι η ελευθερία που τους δίνει το παιχνίδι. Χωρίς κάποιο setting ή υπεραναλυτικούς κανόνες να τους περιορίζουν, μπορούν να πουν την ιστορία τρόμου που θέλουν όπως ακριβώς τη θέλουν.

 

Τι δεν αρέσει σε όσους παίζουν Call of Cthulhu;

Πολλά. Πρώτα απ' όλα, το Call of Cthulhu δεν προσφέρει πολλές προοπτικές εξέλιξης για έναν χαρακτήρα, από πλευράς ισχύος. Ποτέ δεν αποκτάς το σπαθί +5 που πάντα ήθελες για τα γενέθλιά σου και πιθανότατα όταν το αποκτήσεις είναι φτιαγμένο από το λέπι του Τσαθόγκουα και δένει τη σάρκα σου με τη λαβή του ενώ σου τρώει το μυαλό.

Το παιχνίδι βασίζεται πάρα πολύ στην προσωπική ανάπτυξη των χαρακτήρων και στο τρομερό τίμημα του να κραδαίνεις τη δύναμη των Μεγάλων Παλαιών, παρά στο πόσους τόνους κώλους μπορείς να κόψεις, κάτι που ξενερώνει τους περισσότερους παίκτες.

Δεύτερον, το Call of Cthulhu είναι γνωστό σαν ‘’το RPG που τρελαίνεσαι ή κάτι σου ξεριζώνει το δέρμα με το πλοκάμι του’’ έτσι οι περισσότεροι παίκτες είναι ήδη προκατειλημμένοι και θεωρούν ότι ΔΕΝ παίζουν ένα ηρωικό παιχνίδι, αλλά μια καλλιτεχνική αναπαράσταση του Lemmings.

Τρίτον, οι μάχες. Αυτό είναι ένα δικό μου προσωπικό επίσης πρόβλημα. Το σύστημα μάχης (ενώ θα το χρησιμοποιήσεις ελάχιστα) είναι κακογραμμένο και απαιτεί σε μεγάλο μέρος να αυτοσχεδιάζεις, προκειμένου να μπορέσεις να βουλώσεις τις τρύπες του την ώρα που διεξάγεται η μάχη.

 

Τι θα παίζεις σε ένα χρόνο από σήμερα;

Θεού θέλοντος, θα έχω στήσει τον ρημάδι τον sandbox χάρτη που ήθελα και θα μπορέσω να τρέξω το supervillains campaign που πάντα ονειρευόμουν. Περισσότερε λεπτομέρειες για αυτό θα βρείτε εδώ: http://shapescapes.blogspot.gr/2013/04/human-slaves-of-insect-nation-part-10.html

 

Που σε βρίσκουμε στο Ίντερνετ;

Ααα, παντού: έχω Facebook (σαν καλό γρανάζι του συστήματος), εδώ. Έχω Twitter στο όνομα @KostantineP. Εχω ένα δικό μου blog, που ενημερώνω καθε σαββατο, εδώ. Και έχω και Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Τελευταία διάσημα λόγια;

Μην ρωτάς ποτέ 'Γιατί;'. Ρώτα 'Γιατί όχι;'

 

Ευχαριστούμε Κωνσταντίνε! Αν έχετε απορίες ρωτήστε εδώ ή στη σελίδα μας στο Facebook και ο Κωνσταντίνος θα σας απαντήσει.