Τετάρτη, 26 Ιούνιος 2013 00:00

Το αγαπημένο μου RPG, ο Διονύσης Τσιρώνης περιγράφει το D&D 4e

Γράφτηκε από 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Αυτή τη φορά ένας κολλητός μου μας μιλάει για το αγαπημένο του RPG

 

Διαβάστε πως φτάσαμε στα κολλητηλίκια αλλά και σε αυτή τη συνέντευξη εδώ. Σας λέω εν συντομία πως μεγάλο μέρος του gaming βιογραφικού του Διονύση το ξέρω εξ επαφής άλλα και από διηγήσεις, να για παράδειγμα!

Ξεκινώντας όμως τη συνέντευξη μου είπε τα βασικά:

Μου αρέσει να δημιουργώ πράγματα ή καταστάσεις που θα κάνουν τους άλλους να παίξουν, να διαγωνιστούν ή να συνεργαστούν με σκοπό τη διασκέδαση. Αυτό ξετυλίχτηκε από τα πρώτα επιτραπέζια που έπαιξα μικρός και τα πρώτα επιτραπέζια που σχεδίασα, μέχρι την ημέρα που έπαιξα D&D και είδα πως όσα μου αρέσουν σχετικά με τα παιχνίδια κλείνονται μέσα σε ένα παιχνίδι.

Ο σχεδιασμός ενός παιχνιδιού είναι σίγουρα η αγαπημένη μου ενασχόληση. Η μαθηματική σκέψη που μου αρέσει βοηθάει και στη δημιουργία ισορροπημένων κανόνων. Αυτό με βοήθησε να σχεδιάσω κάποια απλά βιντεοπαιχνίδια στο γυμνάσιο και λύκειο.

Επίσης η φαντασία μου ταξιδεύει συνεχώς, ασταμάτητα. Δεν την ελέγχω μερικές φορές, δεν μπορώ να την σταματήσω, και είναι κάτι που μπορώ να το κάνω ακούραστα χωρίς διακοπή. Όλα αυτά με κάνουν να αισθάνομαι ότι είμαι γεννημένος για κάτι τέτοιο. Βασικά για οτιδήποτε δημιουργικό. Πόσο μάλλον κάτι που θα είναι interactive για κάποιους άλλους, όπως ένα επιτραπέζιο παιχνίδι ή video game.

Τι είναι το D&D 4e περιέγραψε το:

Λοιπόν,

Είναι ένα παιχνίδι ρόλων που παίζεται με χαρτιά, μολύβια και ζάρια.Λέγεται παιχνίδι ρόλων γιατί οι παίχτες υποδύονται διαφορετικούς ήρωες (στο συγκεκριμένο παιχνίδι για παράδειγμα υποδύονται πολεμιστές, μάγους, κτλ σε έναν μεσαιωνικό κόσμο φαντασίας σαν αυτόν του Lord of the Rings) και συνεργάζονται για να ζήσουν μια περιπέτεια.Ένας από τους παίχτες δεν υποδύεται ήρωα, αλλά τον Dungeon Master ή για συντομία DM όπως λέγεται στο D&D. Αυτός ο παίχτης έχει τον ρόλο του Αφηγητή του παιχνιδιού. Είναι αυτός που σχεδιάζει την περιπέτεια και τις προκλήσεις που οι παίχτες-ήρωες προσπαθούν να αντιμετωπίσουν ή να επιλύσουν.

Είναι το υπέρτατο παιχνίδι. Λόγω της ευελιξίας του δεν υπάρχουν περιορισμοί στο τι μπορείς να δοκιμάσεις να κάνεις ως παίχτης.

Ενώ όλα τα χαρακτηριστικά του ήρωά σου είναι μεταφρασμένα σε νούμερα (το πόσο δυνατός είναι, το πόσο γρήγορος κτλ) το μόνο που έχεις να κάνεις είναι πεις στον αφηγητή τι θέλεις να δοκιμάσεις και με έναν μηχανισμό ρίψης ζαριών, που προσπαθείς να φέρεις όσο πιο μεγάλη ζαριά μπορείς, ο αφηγητής σου περιγράφει το αποτέλεσμα των πράξεων του ήρωά σου.

Ένα πολύ απλό παράδειγμα: Αν θες να σπάσεις μια πόρτα, ρίχνεις το ζάρι και προσθέτεις τον αριθμό της δύναμής σου. Εύχεσαι για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο άθροισμα. Ο Αφηγητής ξέρει πόσο δύσκολο είναι να σπάσει η πόρτα και πόσο πρέπει να φέρεις για να τα καταφέρεις. Έτσι στο τέλος, σου περιγράφει αν έσπασες την πόρτα και αιφνιδίασες τους φρουρούς, ή αν δεν τα κατάφερες και... τώρα οι φρουροί σε έχουν ακούσει. Και συνεχίζεις από εκεί.

Με όλη αυτή τη διαδραστικότητα μπορείς να ζήσεις μια ολόκληρη περιπέτεια σαν πρωταγωνιστής ταινίας φαντασίας που γράφεται την ίδια στιγμή που παίζεται, από τους ήρωες με τις επιλογές τους και τον αφηγητή με το σκηνικό που έχει στήσει.

Ποιο είναι το σύστημα του D&D 4e με δυο λόγια;

Α, τα είπα πριν, άρα εδώ θα πω ότι χρησιμοποιείται κυρίως ένα 20άπλευρο ζάρι το οποίο αποφασίζει αν πετυχαίνεις ή αποτυγχάνεις. Αυτό είναι το σύστημα:

1. λες στον Dungeon Master τι θέλεις να κάνεις

2. σου λέει τι να προσθέσεις στη ζαριά σου.

3. ρίχνεις το 20άπλευρο και εύχεσαι για μεγάλο αποτέλεσμα. Ο Dungeon Master σου λέει αν πέτυχες ή απέτυχες και συνεχίζεις.

Αυτό είναι, τώρα ξέρεις να παίζεις D&D, είναι τόσο απλό. Από εκεί και πέρα, υπάρχει το παίξιμο του ρόλου του χαρακτήρα σου πράγμα που θα τον κάνει πιο ζωντανό καθώς και οι περιγραφές του τι κάνεις.

Το παίξιμο του ρόλου μου? Περιγραφές? Τι εννοείς?

Εννοώ ότι εκτός από το να ρίχνεις ζάρια, υπάρχουν κι άλλα πράγματα που κάνουν το D&D μια ωραία εμπειρία. Ο χαρακτήρας σου δεν είναι απλά ένα πιόνι που το κουνάς με ζάρια.

Μπορείς να έχεις γράψει την ιστορία του. Πως έφτασε να γίνει ήρωας που ζει περιπέτειες; Να ξέρεις τι του αρέσει και τι όχι. Να ξέρεις τα κίνητρά του, τις παραξενιές του, τον τρόπο ομιλίας του, πως αντιδράει στο κάθε τι. Δεν τελειώνει η λίστα με το τι είναι ο χαρακτήρας σου.  Όλα αυτά μπορείς να τα δείχνεις την ώρα του παιχνιδιού με το φέρσιμο, με την ερμηνεία σου, κάνοντας τον χαρακτήρα σου να ζωντανεύει μπροστά στους συμπαίχτες σου. Επίσης με τις περιγραφές των πράξεών σου. Μπορείς να περιγράφεις πως βγάζεις το σπαθί σου και πως οδηγείς τον λύκο που ιππεύεις (λυκεύεις... μάλλον...) από τον ένα εχθρό στον άλλο τραβώντας τις τρίχες από την πλάτη του για να τον νευριάσεις και πως σηκώνεις την ασπίδα σου στο ύψος των ματιών καθώς χτυπάς με το άλλο χέρι.

Ε, μπορείς βέβαια και να παίζεις χωρίς όλα αυτά, σαν οποιοδήποτε επιτραπέζιο, κάπως έτσι: «Α! Παίζω; πάω εδώ και του ρίχνω με μείον για να πάρω συν στην άμυνα. 13. Τον πέτυχα; ΟΚ 15 ζημιά» Αλλά γενικά σε παιχνίδια ρόλων και φαντασίας έχεις την ευκαιρία να δημιουργήσεις από το να ρίχνεις απλά ζάρια. Αυτό εννοώ λοιπόν. Το να μάθεις να παίζεις είναι τόσο απλό ώστε να ρίχνεις μερικές ζαριές, αλλά από εκεί και πέρα μπορείς να κάνεις το παιχνίδι μια πιο ξεχωριστή εμπειρία ερμηνεύοντας τον χαρακτήρα σου και κάνοντας περιγραφές.

Όταν διαβάσω το βασικό βιβλίο τι θα με κάνει να αναφωνήσω: "να ρε μια τρομερή ιδέα!"

Αυτό είναι η τρομερή ιδέα, το ίδιο το παιχνίδι. Δεν νομίζω να υπάρχει κάτι που με έκανε να αναφωνήσω κάτι τέτοιο. Ίσως μου άρεσε στην συγκεκριμένη έκδοση που αρχίζει να έχει παραπάνω σημασία η θέση σου στο πεδίο της μάχης και ότι υπάρχει αρκετή μετακίνηση όπως πχ ότι κάποιοι γίγαντες μπορούν να σε κλοτσήσουν και να σε πετάξουν τρία μέτρα πίσω. Σε πιο παλιές εκδόσεις του D&D οι μάχες δεν ήταν τόσο φαντασμαγορικές. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι ήθελα πολύ όταν σε χτυπάει κάποιος γίγαντας με το δέντρο που έχει για ρόπαλο να πετάγεσαι και λίγο πίσω και όχι να μένεις απλά στη θέση σου. Γενικά δεν έχει κάποια τρομερή ιδέα και ίσως ακριβώς αυτή η απλότητά του να η τρομερή ιδέα.

Τι θα συμβούλευες ένα dungeon master αν αποφασίσει να ασχοληθεί με το D&D 4e;

Δεν ξέρω αν εννοείς DMs που δεν έχουνε παίξει ποτέ ως DMs, ή απλά DMs που δεν έχουν παίξει απλά 4e. Πάντως δεν μου αρέσει ιδιαίτερα να δίνω συμβουλές σε καινούργιους Dungeon Masters. Πιστεύω πολύ στο ότι δεν υπάρχει ένας τρόπος να παιχτεί αυτό το παιχνίδι. Και ότι οι καινούργιοι παίχτες/dungeon masters πολλές φορές έχουν πολλές καλύτερες ιδέες από παλιούς που έχουν παίξει το παιχνίδι 100 φορές και ίσως από ένα σημείο και μετά κολλάνε σε έναν τρόπο παιξίματος. Nομίζω ότι οι έμπειροι «δηλητηριάζουμε» την φρεσκάδα των νέων με την εμπειρία μας. Έτσι αποφεύγω να δίνω συμβουλές. Αλλά μου αρέσει να βοηθάω όταν ο ίδιος ο Dungeon Master ζητήσει βοήθεια σε κάτι συγκεκριμένο. Επίσης όταν είμαι μπροστά, στο τραπέζι, και δω στα μάτια του ότι ζορίζεται σε κάτι, δεν ξέρει πως να το χειριστεί ή το παιχνίδι το ίδιο φαίνεται να χάνει για κάποιους, μπορεί να του δώσω κάποια συμβουλή μετά.

Οκ, τότε δώσε μια συμβουλή προς τους έμπειρους GMs

Σε έμπειρους game masters που θέλουν να δοκιμάσουν το Dungeons&Dragons 4e, θα έλεγα να ενθαρρύνουν τους παίχτες να κάνουν ωραίες περιγραφές των κινήσεων τους και να δοκιμάζουν πράγματα πέρα από τα συνηθισμένα. Για να γίνει το δεύτερο, καλό θα ήταν να λένε «ναι» στους παίχτες όσο πιο συχνά μπορούνε. Aυτό κάνει τους παίχτες να περνάνε καλά. Οι περιγραφές είναι πολύ σημαντικές. DM και παίχτες καλό θα ήταν να τους δώσουν σημασία γιατί παιχνίδια όπως το D&D εύκολα μπορούν να γίνουν ρουτίνα με διαλόγους όπως:

-18!

-Πέτυχες!

-Ναι! 23 ζημιά και +3 εσύ.

Η φαντασία πρέπει να τρέχει. Τα νούμερα απλά σου λένε το αποτέλεσμα και όχι πως να το περιγράψεις. Στο χέρι της ομάδας, και όχι στο χέρι της D&D έκδοσης, είναι αν το αποτέλεσμα θα το φαντάζονται σαν έπος ή σαν βιντεοπαιχνίδι, σαν παρωδία ή σαν τάβλι.

Όταν κάτσω να παίξω τι θα συμβεί; Τι κάνουμε οι παίκτες στο τραπέζι;

Είναι παιχνίδι που πολλοί βρίσκονται μια φορά την εβδομάδα και σιγά-σιγά, συνάντηση τη συνάντηση, διάφορα πράγματα γίνονται ιεροτελεστία από μόνα τους. Κατ’ αρχήν οι παίχτες που έχουν γίνει πλέον φίλοι λένε τα νέα τους, διαλέγουν τι θα πιουν, κτλ και περνάει περίπου μισή με μία ώρα έτσι! Πριν προλάβεις να κάνεις τίποτα! Είναι κάνα δυο φορές που έτυχε το παιχνίδι να ξεκινήσει αμέσως αλλά ήταν μόνο αυτές οι δυο. Τέλος πάντων όλοι βάζουν τα χαρτιά, τις σημειώσεις τους κτλ πάνω στο τραπέζι. Στο συγκεκριμένο παιχνίδι οι ήρωες έχουν πολλές δυνάμεις και κάποιους παίκτες τους βολεύει να τις έχουν σε καρτούλες, έτσι τις βάζουν και αυτές πάνω στο τραπέζι όπως θέλει ο καθένας. Χα! Τα αγόρια συνήθως τις βάζουν σε μια σειρά, τα κορίτσια τις έχουν πιο ανακατεμένες. Το έχω παρατηρήσει.

Στο D&D οι συναντήσεις δεν είναι αυτοτελή επεισόδια. Μερικές φορές είναι βέβαια, αλλά 99% μια παρέα βρίσκεται και ξαναβρίσκεται για να παίξει τη συνέχει. Άρα μια συνάντηση ξεκινάει συχνά με μια ανακεφαλαίωση του τι κάναμε την προηγούμενη φορά, που είχαμε σταματήσει κτλ.Μετά ξεκινάει το παιχνίδι που χοντρικά μπορούμε να πούμε ότι έχει δύο μορφές.

Η μια είναι σαν εξερεύνηση ή κοινωνική συναναστροφή οπού ο ήρωας μπορεί να κάνει ότι θέλει: Δοκιμάζει πόρτες, μιλάει σε κόσμο, ψάχνει, ταξιδεύει και άλλα.

Η άλλη μορφή του παιχνιδιού είναι η μάχη κατά την οποία οι παίχτες δεν παίζουν όλοι μαζί, αλλά σε σειρά, για να μην γίνεται χαμός, όπου συνήθως αντιμετωπίζεις κάποιον εχθρό, τον χτυπάς με το όπλο σου ή κάνεις ένα ξόρκι ή κάτι άλλο και μετά παίζει ο επόμενος κ.ο.κ.

Για τις μάχες χρησιμοποιείται συνήθως ένα ταμπλό με τετραγωνάκια και μινιατούρες ή χαρτάκια ή πιονάκια κτλ για να συμβολίζουμε τους ήρωες και τα τέρατα.Σε κάποιους δεν αρέσει να χρησιμοποιούν ταμπλό και κάνουν τις μάχες στην φαντασία τους.

Περιέγραψε μια χαρακτηριστική στιγμή από ένα session που θυμάσαι:

ΦΑΝΤΡΕΚ: Γρήγορα Πάλντεκ! Κόψε το σκοινί!

ΠΑΛΝΤΕΚ: Δεν κόβεται εύκολα! Πρέπει να τρέξω απέναντι!

Εντάξει θα δοκιμάσω εγώ, είπε ο Φάντρεκ, σηκώνοντας ψηλά την βαριά του σφύρα. Βάζοντας δύναμη και στα δυο του χέρια την κατέβασε πάνω στην ξύλινη σφήνα. Το παλιό ξύλο έγινε θρύψαλα. Το σχοινί απελευθερώθηκε και η γέφυρα αμέσως έγειρε κάθετα. Όλα τα γκόμπλιν άρχισαν να τσιρίζουν καθώς έπεφταν μέσα στο νερό ενώ κάποια κρατιόντουσαν στον αέρα από το σχοινί που απέμεινε.

Ο Βασιλειάς των γκόμπλιν τότε έπιασε ένα κακόμοιρο γκομπλινάκι από τον λαιμό και το σήκωσε μπροστά του. Σκοτώστε τους!!!!!, φώναξε μέσα στη μούρη του και το έσφιξε μέχρι που τον έπνιξε.

ΠΑΛΝΤΕΚ: Επίθεση!!!

Ο γενναίος νάνος, κραδαίνοντας το μαγεμένο σπαθί που μόλις είχε βρει, βούτηξε στο νερό της λίμνης αποφεύγοντας τα βέλη και τα ακόντια που έπεφταν βροχή γύρω του. Οι άλλοι δύο νάνοι ξεχύθηκαν με ορμή και μίσος ανάμεσα στα δεκάδες γκόμπλιν που ήταν στη σπηλιά. Ο Φάντρεκ έσπαγε κεφάλια με την σφύρα του και ο Ρέντεκ, με το τόξο του, εξόντωνε από μακριά τα άσχημα δίποδα που δεν σταματούσαν να τσιρίζουν.

ΓΚΕΝΗΖ: Καείτε!!!!!!!!

Ο γερομάγος πιστός πάντα στο πλευρό των νάνων έκαιγε με μαγικές εκρήξεις τα γκόμπλιν από μακριά μέχρι που τον περικυκλώσαν και τον ανάγκασαν να πηδήξει στο νερό για να γλιτώσει. Δεν είχε δει όμως ένα πονηρό γκόμπλιν που ήταν πάνω από τη γέφυρα και τον σημάδευε με ακόντιό. Ανήμπορος ο μάγος έσφιξε τα δόντια του για να δεχτεί το χτύπημα. Ξαφνικά όμως το γκόμπλιν αφήνει το ακόντιο και πιάνει το μάτι του βγάζοντας κραυγές αγωνίας.

ΜΠΟΥΛΜΟ: Πάντα χρειάζεται κάποιος σαν εμένα!

Ήταν το γενναίο ανθρωπάκι, που κανείς δεν υπολόγιζε, και στριφογυρίζοντας την δερμάτινη σφεντόνα του μόλις είχε εκσφενδονίσει μια καλοστοχευμένη βολή.Στην άλλη άκρη ο Ρέντεκ είναι σε καλή θέση! Σημαδεύει με το αετίσιο μάτι του το γιγάντιο γκόμπλιν. Το βέλος του βρίσκει τον γίγαντα στο γοφό.Με μια κίνηση ο γίγαντας κοιτάει τον Ρέντεκ από μακριά και τον δείχνει βγάζοντας άναρθρες κραυγές. Βέλη και ακόντια από όλες τις μεριές πέφτουν επάνω του. O δύστυχος νάνος σωριάστηκε στο έδαφος αναίσθητος. Η τελευταία του σκέψη είναι ότι βοήθησε και αυτός για να βρει ένα καλύτερο μέλλον το γένος τον νάνων.

Ο Γίγαντας καθώς τραβάει το βέλος από το πόδι του βλέπει τον Πάλντεκ να βγαίνει από το νερό και να έρχεται καταπάνω του με φόρα.

Αμέσως γυρνάει απότομα τον κορμό που έχει στα χέρια του αλλά ο Πάλντεκ το περιμένει. Σκύβει και με μια αστραπιαία κίνηση καρφώνει το σπαθί του στην κοιλιά του τέρατος. Με τρόμο ο νάνος βλέπει τον χοντρόπετσο γίγαντα να μένει όρθιος και με πόνο να κατεβάζει το τεράστιο ρόπαλό του προς το κεφάλι του. Τελευταία στιγμή ο Πάλντεκ προλαβαίνει να σηκώσει την ασπίδα αλλά η δύναμη του γίγαντα είναι μεγάλη. Ο νάνος τραντάζεται καθώς η ίδια του η ασπίδα τον χτυπά στο κεφάλι και η ζαλάδα τον ρίχνει λιπόθυμο μέσα στο νερό. Αυτά τα δύο δευτερόλεπτα όμως ήταν αρκετά για να μείνει ο γίγαντας απασχολημένος και να μην δει τον Φάντρεκ που ερχόταν φουριόζος από πίσω του.Με ένα άλμα και με όλη του τη δύναμη ο Φάντρεκ χτύπησε με την σφύρα του την πλάτη του γίγαντα. Ένας τρομαχτικός ήχος ακούστηκε, σαν να σπάνε ξύλα, και ένα βαθούλωμα δημιουργήθηκε στην πλάτη του τέρατος από το βαρύ σίδερο. Με ουρλιαχτά ο γίγαντας προσπάθησε να τεντώσει την σπασμένη πλάτη του και με ακόμα περισσότερα χτύπησε τον Φάντρεκ με το ένα χέρι και τον έριξε στο νερό.

Ο παφλασμός του νερού αποκάλυψε τον μάγο Γκένηζ, που ήδη σημάδευε τον αβοήθητο πλέον γίγαντα. Ο γερομάγος χτύπησε με τα δυο του χέρια τη ράβδο του στο νερό και μια λευκή μαγική ριπή χτύπησε τον Βασιλιά των γκόμπλιν κατακούτελα.

Αμέσως... ησυχία καθώς οι κραυγές του γίγαντα έπαψαν απότομα. Την σιωπή έσπασε ένα επιφώνημα δυσάρεστης έκπληξης από όλα τα γκόμπλιν της σπηλιάς. Και μετά ξανά ησυχία καθώς ο γίγαντας αφήνει τον κορμό του να πέσει ενώ εκείνος έγειρε στα δεξιά του. Δεν μπορεί να μιλήσει αλλά έχει λίγη δύναμη ακόμα και προσπαθεί να κρατηθεί όρθιος. Η δύναμη του όμως δεν είναι αρκετή και το μόνο που καταφέρνει είναι να γέρνει στα αριστερά του. Το στόμα του κρέμεται ακίνητο και δεν μπορεί να μιλήσει. Τα μάτια του παγωμένα. Το στέμμα πέφτει από το κεφάλι του και με τη λιγοστή του ενέργεια σηκώνει τα χέρια του να το πιάσει όμως γλιστράει μέσα από τα δάχτυλά του και ξαφνικά χάνει τελείως τις αισθήσεις του. Με μια περιστροφή του κορμού του σωριάζεται μέσα στην ρηχή λίμνη.

Δυσκολεύτηκα να διαλέξω μια στιγμή καθώς όλες μου φαίνονται χαρακτηριστικές! Τελικά σου περιέγραψα αυτό γιατί το έζησαν 5 άνθρωποι που δεν γνωρίζονταν και έκατσαν στο τραπέζι για να παίξουν πρώτη φορά μαζί. Είναι ωραία εμπειρία το D&D.

Μια στιγμή είπαμε, όχι ολόκληρο το σέσσιον! Όμως με έπεισες. Τι χρειάζεται για να ξεκινήσω;

Ένα γκρουπ που παίζει ήδη για να ξεκινήσεις αμέσως χωρίς να διαβάσεις τίποτα, είναι ότι καλύτερο.Συνήθως στην αρχή δημιουργείς έναν χαρακτήρα που σου αρέσει και μετά παίζεις.

Αν όλη η παρέα είναι αρχάριοι (παίχτες και dungeon master) θα πρότεινα μια περιπέτεια που υπάρχει δωρεάν εδώ.Έχει 5 έτοιμους χαρακτήρες, σύντομους κανόνες και λίγες οδηγίες για τον Dungeon Master.Έτσι ξεκινάς να παίζεις αμέσως χωρίς πολλά-πολλά. Μου αρέσει πολύ αυτό, να ξεκινάς χωρίς διάβασμα και να αγαπήσεις το παιχνίδι ακόμα πριν το μάθεις.

Υπάρχει και αυτό το κουτάκι για αρχάριους. Το οποίο είναι ένα βηματάκι πίσω από το προηγούμενο. Δηλαδή πάλι ξεκινάς και παίζεις αμέσως αλλά φτιάχνεις τον χαρακτήρα σου καθώς παίζεις.

Μου αρέσουν πολύ οι νέοι παίχτες στο D&D οπότε αν θελήσεις ποτέ να ξεκινήσεις να παίζεις D&D βρες με μήπως μπορέσω να σε βοηθήσω, θα είναι χαρά μου.

Όχι πριν μου απαντήσεις στο τι αρέσει σε όσους παίζουν D&D 4e, θέλω να είμαι σίγουρος.

Υπάρχουν διάφορα κίνητρα που σε κρατάνε στο παιχνίδι:

Σαν παίκτης δημιουργείς έναν ήρωα και τον υποδύεσαι. Εξερευνάς έναν φανταστικό κόσμο. Παίρνεις ρίσκα και κάνεις πράγματα που δεν μπορείς να κάνεις στην πραγματική ζωή. Χρησιμοποιείς το μυαλό σου και τις επιλογές που σου δίνει το παιχνίδι για να φτιάξεις έναν δυναμικό χαρακτήρα. Βοηθάς να ειπωθεί μια ιστορία ή δημιουργείς μια ιστορία για τον χαρακτήρα σου. Φαντάζεσαι ότι ζεις μάχες και κατατροπώνεις αντιπάλους. Χρησιμοποιείς στρατηγική για να αντιμετωπίσεις προκλήσεις. Τέλος το ότι απλά είσαι μέλος μιας παρέας και περνάς καλά είναι αρκετό για πολλούς!

Για τους DM είναι καταπληκτική έκδοση για να δημιουργείς στο φτερό encounters, καινούργια τέρατα και να πειράζεις τα στατιστικά τους. Για τους πιο παλιούς που ξέρουν τι εστί CR (challenge rating), να πω ότι είναι πολύ καλύτερο το σύστημα της 4e. Τα τέρατα έχουν πλέον level σε σχέση με το παλιό CR που ήταν τελείως αναξιόπιστο.

Τι δεν αρέσει σε όσους παίζουν D&D 4e;

Πραγματικά δεν βρίσκω κάτι, καθώς το παιχνίδι είναι τόσο ευέλικτο που μπορείς να προσθαφαιρέσεις πράγματα και να το κάνεις όπως σου αρέσει (σε όλες τις εκδόσεις D&D ισχύει αυτό), όπως παλιούς κανόνες από άλλες εκδόσεις, ή δικούς σου κανόνες.Άρα το τι αρέσει στον καθένα και τι δεν αρέσει τελικά καταλήγει να έχει να κάνει με το γκρουπ που παίζει, τον DM και τους συμπαίχτες του.

Τελικά όμως όσο πλησιάζει να βγει η καινούρια έκδοση έχω καταλήξει να πιστεύω ότι ένα από τα πράγματα που το χαλάνε είναι η πληθώρα μαγικών αντικειμένων και το πόσο συχνά χρειάζεται να τα αναβαθμίζεις. Κάθε 5 επίπεδα περίπου οι παίχτες μου πάνε και αγοράζουν το σπαθάκι που είχαν, το ίδιο, σε αναβαθμισμένη version και διάφορα άλλα τέτοια. Είναι λίγο turn off. Υπάρχουν βέβαια κανόνες να παίζεις χωρίς μαγικά αντικείμενα αλλά αυτό είναι το άλλο άκρο.

Ένα αρνητικό επίσης θα μπορούσε να είναι οι μάχες που μπορεί να κρατάνε πολύ ώρα μερικές φορές. Αυτό το έλυσα με κάποιες ρυθμίσεις στα τέρατα, κάτι που, όπως είπαμε, στην 4η γίνεται πανεύκολα.

Τι θα παίζεις σε ένα χρόνο από σήμερα;

Σίγουρα θα παίζω διάφορα rpg και επιτραπέζια με τους κολλητούς μου. Αλλά μέσα στα πολλά θα παίζω οπωσδήποτε DM σε κάποιο D&D campaign, είτε σε 4η έκδοση, είτε στην «επόμενη», είτε σε μεγάλο campaign ή σε μικρό. Πιστεύω πάντα θα έχω μια ομάδα D&D που θα παίζω κάθε τόσο.

Που σε βρίσκουμε στο Ίντερνετ;

Έχω λογαριασμό facebook που έχω ανοιχτό πολλές ώρες την ημέρα. Επίσης είμαι στην ομάδα του Λαβύρινθου. Υπάρχει και μια ομαδούλα στο Facebook με το όνομα «Dungeons&Dragons 4e στην Ελλάδα» αν θέλει κάποιος να μιλήσει για το συγκεκριμένο παιχνίδι. Έχουμε και μια σελίδα για το μεγάλο campaign μας που ξεκίνησε το 2008 και θα τελειώσει κάπου μέσα στο 2013-2014. Είναι στο Facebook με το όνομα «Οι Ήρωες της Κεραυνοδίνης» αλλά δεν έχει βέβαια πολλές ενημερώσεις, ψιλοπράματα. Αφού όλο κάνουμε κάτι καινούργιο που μας τραβάει περισσότερο την προσοχή. :)

Τελευταία διάσημα λόγια;

Η 3η έκδοση D&D έκανε πολύ γνωστό το σπορ και το D&D αγαπήθηκε από πολύ κόσμο που, για να μην τα πολυλογώ, την είχαν σαν θρησκεία. Η 4η ήταν αρκετά διαφορετική με αποτέλεσμα να μην τη θέλει ο περισσότερος κόσμος που ήδη είχε αγαπήσει μια έκδοση που ήταν πλέον στο DNA όλων.

Είναι όμως μια έκδοση για την οποία έχει γίνει πολύ δουλειά ειδικά στο τι επιλογές έχει κάθε κλάση σε κάθε επίπεδο. Πάρα πολύ δουλειά. Κρίμα που δεν εκτιμήθηκε.

Κράτησε, λοιπόν, μόνο ότι χρειάζεται για να παίξεις. Κάθε έκδοση D&D είχε χώρο για να προσθέσεις τα δικά σου ή να αφαιρέσεις ότι δεν σου αρέσει.

Πήγε το χόμπι πιο μπροστά καθώς μπόρεσε να φέρει περισσότερους νέους παίχτες οι οποίοι θα βαριόντουσαν πιο εύκολα παίζοντας τις πιο παλιές εκδόσεις.Η 4η έκδοση δίδαξε ότι το D&D είναι πραγματικά για όλους και όχι μόνο για όσους έπαιζαν D&D μέχρι τότε.Είναι μια έκδοση 100% για όλα τα play-styles χωρίς να σε ζαλίζει με άπειρους αχρείαστους κανόνες.Έφερε την ισορροπία ανάμεσα στις κλάσεις και εφάρμοσε τη λογική στον σχεδιασμό προκλήσεων τον οποίο έκανε εύκολο και γρήγορο.

Κατηγορήθηκε ότι βγάζει πολλά βιβλία για να πουλήσει, γεμάτα με άχρηστες πληροφορίες. Όμως όλο το υλικό της υπάρχει online στον character builder και με λίγα ευρώ τον χρόνο έχεις τα πάντα άμεσα προσβάσιμα, χωρίς να αγοράσεις απολύτως τίποτα. Άπειρες επιλογές σε αντικείμενα, ιδιότητες, τέρατα για τους DM κτλ.

Κατηγορήθηκε ότι όλες οι κλάσεις της είναι ίδιες και ότι λίγο πολύ κάνουν τα ίδια πράγματα. Μόνο όποιος δεν έχει παίξει μπορεί να το πει αυτό καθώς στην ομάδα μας έχουμε 6 χαρακτήρες και το feeling είναι πραγματικά τελείως διαφορετικό από τον κάθε έναν. Ο Βάρβαρος κάνει τόνους ζημιάς αγνοώντας την δική του προστασία, ο Κλέφτης κάνει ύπουλη ζημιά και παλεύει βρόμικα, ο Πολέμαρχος οργανώνει και εγκαρδιώνει, ο Ιερέας θεραπεύει, ενισχύει, εξειδικεύεται στα απέθαντα πλάσματα κτλ. Ο Μάγος χτυπάει πολλούς εχθρούς μαζί και τους αποδιοργανώνει αλλά κινδυνεύει αν δεν είναι δίπλα σε κάποιον Μαχητή ο οποίος είναι ο καλύτερος και πιο ατρόμητος στη μάχη από όλους. Χοντρικά δηλαδή, όπως ήταν πάντα.

Κατηγορήθηκε ότι δεν έχει fluff. Ίσως τα πρώτα core βιβλία δεν είχαν τόσο fluff όσα τα βασικά βιβλία παλιότερων εκδόσεων. Αλλά: Αν είσαι νέος παίχτης δεν χρειάζεσαι fluff για να ξεκινήσεις να παίζεις, ίσα-ίσα που σε αποθαρρύνει κιόλας. Αν είσαι παλιός παίχτης έχεις fluff από προηγούμενες εκδόσεις! Άρα γιατί να έχεις ένα βιβλίο γεμάτο παλιά πράγματα και να μην έχεις ένα καινούργιο με καινούργια; Επίσης για τους λάτρεις του διαβάσματος, αν έχουν διαβάσει όοοοολα τα παλιά και θέλουνε καινούργια, βγήκαν αργότερα βιβλία με πολύ fluff. Πάρα πολύ! Έχω σχεδόν όλα τα βιβλία της 4ης στην βιβλιοθήκη μου και έχουν μέσα τόσο fluff που δεν μου φτάνει αυτή η ζωή για να τα διαβάσω όλα.

Ειδικά αν είναι κάποιος παλιός παίχτης/DM θα μπορούσε αντί να κατηγορεί την καινούργια έκδοση να χρησιμοποιήσει την εμπειρία και την γνώση του για να ομορφύνει το πολύ «βασικό» από  τη φύση του σύστημα της 4ης έκδοσης, που είναι όμως έτσι για να διευκολύνει όποιον ξεκινάει και όχι για να κάνει έναν παλιό να ξεχνάει αυτά που ήδη ξέρει. Μπορεί σαφώς να γίνεται κατά επίπεδα περίπλοκο και σύνθετο για όποιον έχει εμπειρία από παλιότερες εκδόσεις και θέλει να προσθέσει επιλογές.

Τέλος:

Πιστεύω ότι όσοι δεν μπόρεσαν να εκτιμήσουν τα καλά που προσέφερε το Dungeons&Dragons 4e, έχασαν αρκετές ώρες «φανταστικής» διασκέδασης.

 

Υ.Γ. Τώρα βγαίνει η καινούργια έκδοση με το όνομα “D&D next”. Πιστεύω πως όλο και κάποια προβλήματα ή κενά της 4ης θα βουλώσει. Όπως αυτό με τα μαγικά αντικείμενα που είπαμε παραπάνω ή τις μεγάλες σε διάρκεια μάχες. Από τα λίγα που έχω δει στα πρώτα playtest ξεκίνησε κλείνοντας το μάτι στους λάτρεις παλιότερων εκδόσεων. Κάποιοι φίλοι της 4ης δεν χαρήκανε και τόσο. Πάντως πιο πρόσφατα είδα κάτι καλό στην next που ίσως στο έδινε πιο δύσκολα η 4η.

Δεν νομίζω όμως ότι όσοι παίζουν 4η θα μείνουν παραπονεμένοι από το τελικό αποτέλεσμα της next. Θα περιμένουμε και θα τα πούμε τότε, καθώς αυτό είναι μια άλλη κουβέντα που θα την κάνουμε στην ώρα της.

Σε ευχαριστώ για αυτή την συνέντευξη που μας πήρε ένα χειμώνα να ολοκληρώσουμε! Όσοι έχετε απορίες ή ρωτήστε εδώ από κάτω για να σας απαντήσει ο Διονύσης ή βρείτε τον για ένα γρήγορο σέσσιον.