Παρασκευή, 07 Δεκέμβριος 2012 00:00

Το αγαπημένο μου RPG, Δημήτρης Αθανασόπουλος και D&D4e

Γράφτηκε από 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Το αγαπημένο μου RPG, περιγράφει ο Δημήτρης Αθανασόπουλος

Ο Δημήτρης Αθανασόπουλος (DemetrisKun) μας μιλάει για την αγαπημένη του 4η έκδοση του D&D. Εγκαινιάζει λοιπόν τη στήλη που ήθελα να φτιάξω εδώ και καιρό. Να συζητάω με GMs διαφόρων συστημάτων, γνωρίζοντας έτσι καινούρια RPG και ελπίζοντας να δω με άλλο μάτι αυτά που ήδη ξέρω. Επίσης θέλω να γίνει σημείο αναφοράς για όσους ψάχνουν να διαλέξουν το επόμενο RPG που θα τρέξουν.



Τον Δημήτρη τον γνώρισα στο Facebook στην ομάδα Dungeons&Dragons 4e στην Ελλάδα. Δέχτηκε να μου μιλήσει χωρίς να έχει υποψιαστεί την ανάκριση που θα ακολουθούσε!

Έμαθα πως ξεκίνησε με D&D 3.5 και λίγο αργότερα αγόρασε τα βιβλία της 4ης χωρίς να ξέρει τη διαφορά και χωρίς να τον πολυνοιάζει. Χαλάστηκε στην αρχή, κυρίως λόγω συνήθειας, αλλά μέσα σε λίγο καιρό την συνήθισε, τον βόλεψε, είδε τα θετικά της και την έχει σε μεγάλη εκτίμηση, εάν όχι αγάπη, για τους λόγους που θα μας αναφέρει παρακάτω.

Πιστεύει πως είναι καταραμένος να είναι DM και θα ήθελε να μπορέσει να γίνει και παίκτης κάποια στιγμή. Έχει μία μεγάλη λίστα με RPGs που θέλει να δοκιμάσει όπως τα GURPS, Dragon Age, Atomic Highway, Cthulhutech, Call Of Cthulhu και Cthulhu Invictus.

Cthulhu Overdose, λέει γελώντας! Και ξεκινάμε!

Λοιπόν Δημήτρη, τι είναι το D&D 4e, περιέγραψε το!

Το Dungeons & Dragons είναι ένα παιχνίδι φαντασίας όπου υποδύεσαι έναν χαρακτήρα σε έναν φανταστικό κόσμο. Βρισκόμαστε στην 4η έκδοση του παιχνιδιού από το 1978, νομίζω, από όταν ξεκίνησε.

Η συγκεκριμένη έκδοση είναι η πιο "μισητή" από πολλούς αλλά για εμένα είναι ένα καλοφτιαγμένο εργαλείο για να κάνω κάτι που μου αρέσει από παιδί και δυστυχώς  άργησα να αντιληφθώ. Να λέω και να φτιάχνω ιστορίες!

Η χρονική περίοδος που διαδραματίζονται αυτές οι ιστορίες θυμίζουν την μεσαιωνική και αναγεννησιακή Ευρώπη. Τότε πίστευαν σε τέρατα που παραμονεύουν μακριά από τις πόλεις και το D&D 4e αυτά τα θεωρεί πραγματικότητα και καθημερινότητα.

Το παιχνίδι σου προσφέρει έναν έτοιμο κόσμο με πολλές ανεξερεύνητες τοποθεσίες. Είναι δική σου δουλειά να ολοκληρώσεις τον χάρτη.

Μία βασική αρχή που στηρίζεται το D&D 4e, η οποία δίνει και τον τόνο στις ιστορίες που αφηγούμαστε είναι ότι οι παίχτες υποδύονται Χαρακτήρες που είναι ή θα γίνουν με τις πράξεις τους ήρωες μέσα σε αυτόν τον κόσμο.

Νομίζω ότι αυτή είναι η ουσία.

Γιατί όμως είναι η πιο μισητή έκδοση;

Αυτό να πω την αλήθεια δεν το έχω καταλάβει.

Νομίζω έχει να κάνει με την συνήθεια. Οι παλιοί fans είδαν νέους και διαφορετικούς μηχανισμούς από ότι είχαν συνηθίσει και αυτό τους ξένισε.

Είμαι σίγουρος ότι εάν το έβγαζε άλλη εταιρία και το έλεγε Heroes & Monsters κανείς δεν θα είχε απολύτως κανένα θέμα.

Τι κάνει την 4η έκδοση του D&D να ξεχωρίζει από άλλα RPG;

Η πληθώρα επιλογών του θα έλεγα ότι το κάνει να ξεχωρίζει. Όχι πως άλλα παιχνίδια δεν έχουν επιλογές αλλά σε αυτό, από κάποιο σημείο και μετά, είναι απίστευτα χαοτικό τα πόσα μπορείς να διαλέξεις. Προσωπικά μιλώντας, αυτό είναι ένα από τα θετικά του.

Δεκάδες φυλές, κλάσεις, δυνάμεις, τελετουργικά και χαρακτηριστικά για να κάνουν τον Χαρακτήρα του κάθε παίκτη μοναδικό. Και από την πλευρά του DM, δεκάδες πλάσματα και βάσεις για απίστευτες ιστορίες.

Φυσικά έχει και τα αδύνατα του σημεία αλλά με λίγη όρεξη όλα λύνονται.

Αδύνατα σημεία; Όπως;

Αυτό που θεωρώ θετικό ταυτόχρονα είναι και το πιο τρανταχτό αρνητικό του. Οι πολλές επιλογές είναι σχετικά δύσκολο να τις διαχειριστείς είτε είσαι παίχτης είτε DM.

Νομίζω ότι μετά το 6ο επίπεδο, οι χαρακτήρες αρχίζουν να αποκτούν πάρα πολλές δυνάμεις και ο καλύτερος τρόπος για να ξέρεις τι ακριβώς γίνεται, είναι να τις γράψεις σε κάρτες. Αλλά βέβαια να τονίσουμε ότι οι designers είχαν την λογική πως θα έχει ο κάθε παίχτης το δικό του βιβλίο και δεν θα μοιράζεται ένα όλη η ομάδα.

Ακολούθως μερικά τέρατα, ανάλογα το είδος τους, μπορεί να έχουν τουλάχιστον δέκα δυνάμεις. Σε συνδυασμό με τα υπόλοιπά τέρατα που μπορεί να υπάρχουν στην σκηνή και με το ότι πρέπει να έχει στο μυαλό του ο DM και τι λέει ο κάθε παίχτης, ε… γίνεται χαμός!

Άλλο ένα σημείο είναι ότι σχεδόν σε υποχρεώνει να έχεις και να χρησιμοποιείς battlemap, λόγω του σχεδιασμού των δυνάμεων και δεν βολεύει καθόλου για αφηγηματικό παίξιμο, είτε από κοντά είτε μέσα από skype.

Αν και μετά από αρκετό καιρό κατάφερα και έκανα μια παρτίδα που έφτασε τις έξι ώρες μέσω skype, αλλά είχα μειώσει τις μάχες και είχα μονάχα μία και απλή.

Όπως είπα όταν έχεις όρεξη βρίσκεις τρόπο να τα παλέψεις και πάντα υπάρχουν λύσεις από τρίτες ομάδες και εταιρίες.

Όταν κάτσω να παίξω τι θα συμβεί; Τι κάνουν οι παίκτες στο τραπέζι;

Με τη δική μου ομάδα όταν παίζουμε υπάρχει μια ευχάριστη αλλά σοβαρή ατμόσφαιρα. Προσπαθούμε να κρατάμε μία ισορροπία ανάμεσα στο χιούμορ και στο να πούμε, να ζήσουμε και να γράψουμε ιστορία μέσα στον κόσμο του παιχνιδιού.

Όσο μπορούμε, βέβαια, γιατί ανάλογα με την διάθεση μπορεί απλά να κάνουμε όλοι μαζί χαβαλέ!

Αν και συνήθως κάνουν μόνοι τους οι παίκτες με εμένα να έχω φρικάρει που δεν ακολουθούν τίποτα από την ιστορία ή με εμένα να βγάζω τον "σαδιστή" από μέσα μου και να τους φτάνω στα όρια τους, τους ίδιους αλλά και τους Χαρακτήρες τους.

Γενικά περνάμε καλά αν και πάντα υπάρχουν οι διαπληκτισμοί σε μικρά όμως επίπεδα. Με την ομάδα μου είμαστε καλοί φίλοι και εκτός D&D. Αυτό το τελευταίο το τονίζω γιατί έχω βρει και αρκετούς που απλά θέλουν να παίξουν και δεν τους νοιάζει με ποιον είναι. Εγώ πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχει μια χημεία ανάμεσα στα μέλη της ομάδας και συνήθως υπάρχει ανάμεσα σε φίλους. Προσωπικά έχω διώξει και με τρόπο δυο άτομα από την ομάδα μου που δεν κολλάγαμε καθόλου.

Νομίζω ότι κάλυψα την ερώτηση (Ρίχνει ένα d20 και φέρνει 16)

Την κάλυψες με το 16 αλλά δεν θα ξεφύγεις έτσι εύκολα, για ποιά πράγματα μπορεί να τσακωθεί η ομάδα καθώς παίζει D&D 4e;

Συνήθως είναι για κανόνες, γιατί κανείς δεν μπορεί να θυμάται ούτε ολόκληρο το βιβλίο αλλά και ούτε όλες τις δυνάμεις. Και όταν παίζεις για πάνω από τέσσερις ώρες όλοι αρχίζουν και κουράζονται και μερικές φορές απλά βγαίνουν νεύρα σε όλους, ανάλογα με την κούραση τους.

Αν και ασχέτως έκδοσής μου έχει τύχει, μερικοί παίκτες μπορεί απλά να είναι εγωκεντρικοί ή απλά δεν έχουν ιδέα για τί πράγμα είναι εκεί.

Για παράδειγμα,  σε μια παρτίδα ένας από τους παίχτες είχε ένα "δαιμονισμένο" γκόμπλιν σκαρφαλωμένο στην πλάτη του να τον δαγκώνει στον λαιμό και να τον έχει στα όρια της ζωής του. Γνώριζαν όλοι ότι αν σκοτώσουν το γκομπλιν αυτό θα σκάσει σε χίλια κομμάτια κάνοντας ζημιά στον Χαρακτήρα του παίκτη που είχε μείνει με 5 από τα 25 HP! Και ενώ όλοι μας ήμασταν τσιτωμένοι ο επόμενος παίχτης (ένας που έπαιξε μαζί μας μόνο για εκείνη την παρτίδα) είπε πολύ ήρεμα "χτυπάω το γκόμπλιν" σαν να μην είχε δει τι είχε γίνει ή τι είχε ειπωθεί ελάχιστα δευτερόλεπτα πιο πριν.

Πως μετά να μην υπάρχει ένταση στην ομάδα;

Δεν πτοούμαι από τέτοιες ιστορίες, τι χρειάζεται για να αρχίσω να παίζω D&D 4e τώρα;

Ανοιχτό μυαλό και πολύ φαντασία.

Λέω ανοιχτό μυαλό γιατί έχω πετύχει άτομα να λένε πράγματα σαν τα ακόλουθα:

"Γιατί στο τάδε παιχνίδι το τάδε τέρας δεν είναι ίδιο με το τέρας σε κάποιο άλλο παιχνίδι; Έπρεπε να τα έχουν όλοι ίδια" ή

"Τα ξωτικά στον Τόλκιν, μπλα μπλα αυτό, και όχι αυτό που μου λες εσύ" ή

"Σιδερά ! Θέλω αντικείμενα που να μου κάνουν τα μαγικά μου καλύτερα. Είμαι Level 1 Fighter!"

Λυπάμαι αλλά δεν θα πάει καθόλου καλά έτσι η παρτίδα. Ο κάθε ένας που φτιάχνει και λέει μια ιστορία έχει τις δίκες του επιρροές και τρόπο να περιγράφει και μπορεί να μην θέλει να μοιάζει με κάτι που θέλεις εσύ. Εάν δεν σου αρέσει κάνε εσύ DM και κάνε την ιστορία και τους κάτοικους του κόσμου αυτού όπως θέλεις και καταλαβαίνεις.

Αχά! Κατάλαβα και γιατί έδιωξες με τρόπο δύο άτομα. Μάλλον είχαν διαφορετικές προσδοκίες για το παιχνίδι από ότι οι υπόλοιποι. Τι άλλο χρειάζομαι;

Έτσι ακριβώς! Μέτα λοιπόν από το παραπάνω που το θεωρώ πολύ σημαντικό είναι ένα με δύο σετ από ζάρια για RPG, ξεχωριστά για κάθε παίχτη. Είναι το πρώτο βήμα για να διαχωρίζει ο κάθε παίκτης τον Χαρακτήρα του από τους Χαρακτήρες των συμπαικτών του στο τραπέζι ή στο πάτωμα ή όπου παίζουν. Εγώ για παράδειγμα έχω τρία προσωπικά σετ 

Φυσικά χρειάζονται μερικά βασικά βιβλία και τέλος μία παρέα που να έχει χημεία και όρεξη για να παίξει αρκετό καιρό αυτό το παιχνίδι.

Βασικά βιβλία; Ποια είναι αυτά;

Εγώ ξεκίνησα με τα βασικά βιβλία της 4ης που κυκλοφόρησαν το 2008.

Δηλαδή το Player's Handbook που είναι το βιβλίο για τους παίχτες, το Dungeon Master's Guide που είναι το βιβλίο για τους DM και τέλος το Monster Manual με μια αρκετά πλούσια λίστα τεράτων. Αυτά τα τρία θα πω στους ενδιαφερόμενους να πάρουν εάν θέλουν να ξεκινήσουν να παίζουν αυτή την έκδοση.

Υπάρχουν βέβαια και τα βιβλία της σειράς Essentials, οπού είμαι διχασμένος εάν αξίζουν τον κόπο, κυρίως γιατί ότι έχουν μέσα είναι και στα τρία βασικά.

Αυτά είναι τα Heroes Of Fallen Lands και Heroes Of Forgotten Kingdoms για τους παίχτες, το Dungeon Master Kit που είναι ουσιαστικά ένα πακετάκι με πλούσιο περιεχόμενο για τους DM και μαζί με αυτό το Rules Compendium με όλους τους κανόνες από όλα τα βιβλία.

Υπάρχουν επίσης και δυο πακετάκια για τέρατα, τα Monster Vault και Monster Vault - Threats Of Nentir Vale που είναι πολύ πλούσια και αξιόλογα.

Φυσικά εάν οι ενδιαφερόμενοι δεν βρίσκουν φθηνά τα τρία βασικά που ανέφερα αρχικά και μπορούν με τα ίδια χρήματα να πάρουν το ένα από τα δύο ή και τα δύο Ηeroes Of… της σειράς αυτής μαζί με το Rules Compendium και ίσως κάποιο Monster Vault δεν θα μείνουν παραπονεμένοι.

Απλά εγώ τα θεωρώ ελλιπή και θα τα έπαιρνα μόνο σε χαμηλές τιμές αφού ήδη έχω τα βασικά.

Από εκεί και μετά υπάρχει και το Red Box (νομίζω ότι είναι και αυτό στην σειρά Essentials) που είναι καθαρά εισαγωγικό κουτί με πολύ βασικά πράγματα, για μια μικρή ομάδα και για αρκετές ιστορίες αλλά είναι πιο κοντά στο dungeon crawl στυλ με λίγο έως ελάχιστο role play όποτε είναι λίγο αμφίβολο το πως θα δουν και θα βιώσουν οι νεώτεροι παίχτες το παιχνίδι.

Τι θα συμβούλευες έναν καινούριο DM αν αποφασίσει να ασχοληθεί με το D&D 4e;

Να μην πέσει στα βαθιά του DMing με την μία. Να παίξει παίχτης σε δύο με τρεις διαφορετικές ομάδες με διαφορετικά άτομα για να δει πως παίζουν άλλοι, πως αλληλεπιδρούν οι παίκτες με τον DM και το πως περιγράφεται μια ιστορία.

Μερικοί είναι σκαλωμένοι με τους κανόνες. Εάν θέλετε αυστηρότητα στους κανόνες παίξτε κάποιο wargame, όχι RPG. Θα σας χαλάσει την εμπειρία και θα καταλάβουν λάθος την όποια ομορφιά έχει το παιχνίδι.

Ναι μεν πρέπει να διαβάσεις μια φορά καλά τους κανόνες αλλά από εκεί και μετά, αυτοσχεδιασμός και ότι βγει, μια και το παιχνίδι είναι μια επική ιστορία με άγνωστες προεκτάσεις και πτυχές.

Μετά, απλά, διάβασμα φανταστικής λογοτεχνίας, ταινίες φαντασίας και δράσης για να παίρνουμε ιδέες για νέες ιστορίες, μικρές και μεγάλες.

Περιέγραψε μια χαρακτηριστική στιγμή από κάποιο session που θυμάσαι.

Μου είναι δύσκολο να αποφασίσω με τι κριτήριο να επιλέξω μία. Είναι αρκετές αστείες αλλά και αρκετές αγχωτικές για την έκβαση της ιστορίας...

Νομίζω όμως ότι μία από τις πιο καθοριστικές για έναν από τους παίκτες μου και τον Χαρακτήρα του, που μακροπρόθεσμα θα έχει αντίκτυπο και στην υπόλοιπη ομάδα, ήταν όταν είχαν παγιδευτεί στον διαβόητο Τάφο του Τρόμου (Tomb of Horrors) και βρήκαν ένα μαγεμένο και καταραμένο διαμάντι που πραγματοποιούσε ευχές με αρκετά τυχαίο και διαστρεβλωμένο τρόπο.

Αυτός αν και παλαδίνος της κακιάς θεότητας Τιαμάτ, δηλαδή εκπρόσωπος της διαφθοράς και της καταστροφής, επέλεξε να σώσει τους συντρόφους του θυσιάζοντας το αριστερό του χέρι ώστε να ακυρώσει τις ευχές τους.

Είναι μια στιγμή που μου έχει μείνει γιατί και παίρνει άλλη τροπή ο μέχρι τότε κακός Χαρακτήρας του και η πράξη του αυτή, δηλαδή η αλτρουιστική αυτοθυσία, είναι από αυτές που δεν μένουν ατιμώρητες από τους υπόλοιπους ακόλουθους της θεότητας του.

Δεν είμαι και εγώ σίγουρος πως να το χειριστώ όλο αυτό και έχουμε κάνει αρκετές συζητήσεις με τον ίδιο για το πως θα ήθελε να συνεχίσει ο Χαρακτήρας του. Είναι από τις πολύ συνταρακτικές στιγμές αυτού του παιχνιδιού. Οι αποφάσεις σου αλλάζουν πολλά πράγματα και καταστάσεις μέσα σε αυτόν τον φανταστικό κόσμο. 

Μου ακούγεται πολύ δραματική σκηνή! Τελικά, τι αρέσει σε όσους παίζουν 4e;

Εμένα σαν Δημήτρη και DM σε αυτή την έκδοση μου αρέσουν πάρα πολλά. Είναι απλό σύστημα, με πάρα πολλές επιλογές για τους παίκτες αλλά και για τα τέρατα και τους αντιπάλους, που ίσως μόνο αυτό μπορεί να είναι κάπως τρομαχτικό για έναν νέο παίχτη όταν φτιάχνει έναν νέο Χαρακτήρα ή δοκιμάζει για DM.

Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάτι που να αρέσει γενικά ή ειδικά, σε έμενα ή στους παίκτες μου.

Είναι και το τι θέλει ο κάθε ένας μας ή τι ιστορία λέμε με την ομάδα. Ευτυχώς μέχρι τώρα, η πληθώρα επιλογών που έχει, σε συνδυασμό με το πόσο ευέλικτος μπορεί να είναι κάποιος από πλευράς φαντασίας, μου έχει αποδείξει ότι είναι ένα αρκετά καλό σύστημα και ένα αρκετά καλό παιχνίδι.

Δεν είναι βέβαια το καλύτερο εκεί έξω, αλλά δεν είναι και το χειρότερο που λένε μερικοί.

Τι δεν αρέσει σε όσους παίζουν 4e;

Νομίζω ότι τα μόνα αρνητικά είναι η πληθώρα επιλόγων, που μοιάζει αρκετά τρομαχτική και το ότι απαιτεί έναν χάρτη με τετραγωνάκια (grid map) για τις μάχες και την εξερεύνηση χώρου.

Αυτά βέβαια είναι θέματα που λύνονται, όρεξη να υπάρχει.

Η επόμενη ερώτηση είναι τι θα παίζεις σε ένα χρόνο από σήμερα αλλά είμαι σχεδόν σίγουρος ότι θα είναι D&D 4e.

Σίγουρα θα κάνω ακόμα DM στην 4η και με το καλό, αν έχω πάρει στα χέρια μου το πολυπόθητο CthulhuTech, θα παίζω και αυτό.

Όμως όπως ανέφερα και πιο πριν, είναι αρκετά παιχνίδια που θα ήθελα να παίξω δοκιμαστικά ή και μακροχρόνια είτε σαν GM, είτε σαν παίχτης.

Δημήτρη σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου και ελπίζω να βρεις όσο χρειάζεσαι για να δοκιμάσεις όλα τα RPG που θέλεις. Που σε βρίσκουμε στο ιντερνετ;

Στο Facebook θα με βρείτε ονομαστικά σαν Δημήτρη Αθανασόπουλο και επίσης διατηρώ μερικά blοg , που ανανεώνω όποτε μου έρθει , στις ακόλουθες διευθύνσεις:

Η Φωλιά Του Ονειροσκώληκα (Dreamworm's Den)

Μια κρυμμένη γωνία μέσα στο αχανές internet με μερικές μικρές ιστορίες μου, και όχι μονό μικρές, από τον κόσμο του φανταστικού

http://dreamwormden.blogspot.com/ 

Απαγορευμένο Γριμόριο (Fourbidden Grimoire)

Μια συλλογή από variant house rules για την 4η έκδοση του Dungeons and Dragons.

http://fourbiddengrimoire.blogspot.com/

Με τον καιρό θα υπάρχουν και άρθρα μου εδώ στο www.labyrinthos.info

Τελευταία διάσημα λόγια;

Δεν ήταν λόγια ακριβώς. Ήταν η πράξη που, μάλλον, όρισε τον θάνατο του πρώτου Χαρακτήρα μου.

Έριξα με την βαλλίστρα μου ένα βέλος, όπου είχα δέσει επάνω του ένα αγιασμένο φυλακτό, στοχεύοντας στα μούτρα ενός φτερωτού δαίμονα.

Έφερα 8 στο d20...

Δεν έμαθα πότε τι απέγινε. Θεωρώ ότι τον βασανίζει αιωνίως σε κάποιο μπουντρούμι...

Αυτός ήταν ο Δημήτρης και η άποψη του για την 4η έκδοση του D&D. Εάν έχετε απορίες ή σας άνοιξε η όρεξη για κουβέντα σχολιάστε από κάτω και θα σας απαντήσει.