Πέμπτη, 01 Ιανουάριος 2015 00:00

Class Evolution – Druid

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Η εξέλιξη των κλάσεων από την έκδοση 3.5 έως σήμερα, στην 5η. Αυτή τη βδομάδα, ο Δρυίδης (Druid).

 

Ένα σιγανό θρόισμα ακούστηκε, και ανατάραξε τα φύλλα και τη χλόη τριγύρω τους. Δεν ήταν ένα συνηθισμένο θρόισμα, αλλά έμοιαζε να κουβαλά πάνω στην ανάλαφρη υφή του το βάρος ολόκληρου του δάσους. Ο πάντα ατρόμητος μαχητής γράπωσε νευρικά τη λαβή του σπαθιού του, και έστριψε το λαιμό του δεξιά και αριστερά. «Δε μου αρέσει αυτό το δάσος.» ψέλλισε, σα να φοβόταν μήπως τον ακούσουν τα ίδια τα δέντρα. «Είναι λες και μας παρακολουθούν από την ώρα που πατήσαμε το πόδι μας εδώ πέρα.» Η ξωτικιά, λίγα βήματα πίσω του, και ντυμμένη όπως πάντα στα δερμάτινα ρούχα της, στολισμένα με κάθε λογής φύλλα και άνθη, χαμογέλασε και του άγγιξε τον ώμο για να τον καθησυχάσει. «Φυσικά και μας παρακολουθούν.» ανακοίνωσε, δίχως ίχνος ανησυχίας στο πρόσωπό της. «Και εναποθέτουν τις ελπίδες τους σε εμάς.» Ο μυώδης μαχητής κοίταξε την ξωτικιά με πρωτόγνωρη έκπληξη. «Τι εννοείς, εναποθέτουν τις–» Αλλά σταμάτησε απότομα, όταν πρόσεξε ένα μικρό θαμνάκι να περπατάει προς το μέρος τους και να σταματά δίπλα από το πόδι της ξωτικιάς. Εκείνη έσκυψε πάνω του και ψέλλισε κάποιες περίεργες λέξεις, διαφορετικές από κάθε γλώσσα που είχε ακούσει ο άντρας ποτέ του. Λίγες στιγμές μετά, η ξωτικιά ανασηκώθηκε και χαμογέλασε ξανά. «Αυτό το δάσος μας χρειάζεται, κι εμείς θα το προστατέψουμε. Μια οξυά κι ένα πεύκο για φίλοι δεν έβλαψαν ποτέ κανέναν, εξάλλου.»

 

Ο χίπης της παρέας. Ο αρκουδιάρης. Το παιδί της φύσης. Ο «εκείνος ο τύπος που δεν πλένει ποτέ τα μαλλιά του». Ο Radagast μέ ή χωρίς τους σκίουρους. Κύριοι και κυρίες υποδεχτείτε τον . . .

 

DRUID

 

I can feel the animal inside...

Ο δρυίδης είναι εκείνος ο χαρακτήρας που χαίρει της ισχυρότερης και βαθύτερης σύνδεσης από όλους τους υπόλοιπους με το φυσικό κόσμο. Ο δρυίδης εγκαταλείπει πολλές από τις εφευρέσεις και τις ανέσεις των πολιτισμένων λαών για να έρθει σε κοντινότερη επαφή με τις φυσικές δυνάμεις που σχημάτισαν τον κόσμο. Αυτό μεταφράστηκε ως η αξιοζήλευτη και αποκλειστική δυνατότητα του δρυίδη να αλλάζει τη μορφή του σε εκείνη κάποιου ζώου ή άλλου στοιχειώδους πλάσματος κατά βούληση. Το επονομαζόμενο wild shape.

Έκδοση 3.5: Νωρίς μέσα στη νέα χιλιετία, όταν ξαναγραφόταν η τρίτη έκδοση του παιχνιδιού, οι σχεδιαστές αποφάσισαν να δώσουν μεγάλη ποικιλία και μεγάλη δύναμη στο wild shape του δρυίδη. Ως εκ τούτου, στα αρχικά επίπεδα μπορούσαμε να μεταμορφωθούμε σε ένα μεσαίο ή μικρό πλάσμα, και με την πάροδο των επιπέδων το φάσμα επιλογών είχε διευρυνθεί στο μικροσκοπικό-γιγάντιο. Ποτέ τα hd του πλάσματος στο οποίο θα μεταμορφωνόμαστε δεν μπορούσαν να ξεπεράσουν το εκάστοτε επίπεδό μας κι εκεί έληγαν οι περιορισμοί της ικανότητας, την οποία μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε περισσότερες φορές τη μέρα με την πάροδο των επιπέδων, και η οποία αργότερα μας έδινε τη δυνατότητα να μεταμορφωθούμε σε όντα αγνής στοιχειώδους ενέργειας, τα κατά κόσμον elementals.
Άξιο αναφοράς είναι το γεγονός ότι με τα ανάλογα feats, οι επιλογές αύξαναν και ο δρυίδης, παιδί της φύσης, μπορούσε να μεταμορφωθεί και σε δράκο κάποια στιγμή!

Προσωπικά, και πιστεύω εκπροσωπώ αρκετά μεγάλη μερίδα των παικτών D&D, αρέσκομαι στο να δίνεται μεγάλη δύναμη και πολλές δυνατότητες στους παίκτες και τους χαρακτήρες τους. Αρκεί να έχουν όλοι πρόσβαση σε αυτές. Το πρόβλημα με το εντυπωσιακό wild shaping ability του δρυίδη της 3.5 έγκειται στο γεγονός ότι λαμβάνοντας υπόψιν τον τρόπο με τον οποίο ήταν σχεδιασμένα τα πλάσματα σε εκείνη την έκδοση, ο δρυίδης είχε ουσιαστικά την επιλογή ανά πάσα στιγμή να βγει μπροστάρης στη μάχη και να κάνει τη δουλειά του εκάστοτε fighter/monk/ranger πολύ καλύτερα και με λιγότερο ρίσκο για τον ίδιο.

“Μα μεταμορφωμένος σε ζώο, ο δρυίδης χάνει την ικανότητα να κάνει ξόρκια, και ως επέκταση να προσφπερει την πολύτιμη βοήθειά του στην υπόλοιπη ομάδα!”

Όχι, υπήρχε feat (σιγά που δε θα υπήρχε) που επέτρεπε στο δρυίδη να κάνει τα περισσότερα ξόρκια του κανονικότατα ενώ είχε τη μορφή ζώου. Bear paramedic was a thing back then.

Σε σύνοψη, γιατί το άρθρo έχει πολύ ψωμί ακόμη. Η ιδέα του wild shape ήταν πάντοτε αξιοθαύμαστη και το αξιοζήλευτο ατού του δρυίδη, όμως στην 3.5 οι κύριοι σχεδιαστές μάλλον παρασύρθηκαν με τα όμορφα νούμερα, και πρόσθεσαν όλες τις σώμα-με-σώμα κλάσεις σε μία ικανότητα του κύριου χίπη.

4η έκδοση: Ίσως θα είχε περισσότερο νόημα να βάζω τον τομέα της 4ης έκδοσης στην αρχή, ή στο τέλος, καθώς περισσότερο δημιουργεί κενό ανάμεσα στην προηγούμενη και την επόμενη έκδοση, παρά τις συνδέει. Προσωπικές σκέψεις μόνο. Δεν είχα ξαναδεί ούτε στο ξεφύλλισμα τον δρυίδη της 4ης έκδοσης πριν κάτσω να γράψω αυτό το άρθρο, και εξεπλάγην πολύ ευχάριστα όταν είδα πως μεταφράστηκε το wild shape σε εκείνη την έκδοση. Αν καταφέρετε κι εσείς να ξεπεράσετε τον video game χαρακτήρα της ικανότητας, θα την εκτιμήσετε αναλόγως.

Στην 4η έκδοση, υπήρχε η επιλογή κατά τη δημιουργία του χαρακτήρα να επιλέξει κανείς πόσο βάρος θα έριχνε στην ικανότητα του δρυίδη να μεταμορφώνεται σε πλάσμα της φύσης. Ας υποθέσουμε πως εμείς επιλέγουμε να επικεντρωθούμε αρκετά. Το wild shape ήταν τότε, με απλά λόγια, μια κατάσταση, ένα mode στο οποίο μπορούσε να μπει ο χαρακτήρας, το οποίο από μόνο του επηρρέαζε λίγους τεχνικούς τομείς, όμως ξεκλείδωνε μια γκάμα από ικανότητες (powers) με τη λέξη-κλειδί beast form, οι οποίες εκμεταλλευόντουσαν την πληθώρα ποδιών, νυχιών κτλ. που φύτρωνε ο χαρακτήρας όταν επέλεγε να μεταμορφωθεί. Μια γρήγορη ματιά ανάμεσα σε αυτά τα powers έδειξε πως πρόκειται για εξαιρετικά χρήσιμες ικανότητες που βοηθούν τόσο την ομάδα, όσο δίνουν τη δυνατότητα στο δρυίδη να «μοιράσει λίγο πόνο» με τα ίδια του τα χέρια/νύχια/κέρατα.

Η μεγάλη γκάμα μοναδικών (σε πλαίσια) ικανοτήτων και η επιλογή να μεταμορφωθεί κανείς στο αινιγματικό Primal Beast (ένα συνοθύλευμα από γούνα και νύχια) καθιστούν και το wild shape της 4ης έκδοσης ενδιαφέρουσα επιλογή, και σίγουρα πιο ισορροπημένη και μετριασμένη από εκείνη της έκδοσης 3.5.

5η έκδοση: Το σκηνικό θυμίζει πολύ έκδοση 3.5 όμως ο αέρας μυρίζει φρέσκος. Τα κριτήρια στη νέα έκδοση επικεντρώνονται σε γενικά χαρακτηριστικά (CR) πλασμάτων, και όχι λεπτομέρειες που πολλές φορές παραπλανούν (HD). Έτσι, και με γνώμονα τη χρηστική, και όχι την καθαρά μαχητική πλευρά της ικανότητας, το wild shape αποδυναμώνεται συγκριτικά με την έκδοση 3.5, αλλά αναπροσαρμόζεται σε διαφορετικούς ρόλους και σταθμά.

Αρχικά, ένας δρυίδης μπορεί να μεταμορφωθεί 2 φορές ανά ξεκούραση (είτε σύντομη, είτε μακρά), και εν αρχή σε ζώα (και μόνο ζώα) δυσκολίας (CR) 1/4, αργότερα 1/2, και στο 8ο επίπεδο, φτάνει στην ύψιστη ικανότητά του να μεταμορφώνεται σε πλάσματα επιπέδου 1, με χαρακτηριστικά παραδείγματα το giant eagle και το dire wolf. Στο 20ο επίπεδο, ο δρυίδης αποκτά την ικανότητα να μεταμορφώνεται σε ζώο απεριόριστες φορές κάθε μέρα. «Διόλου εντυπωσιακό» θα το χαρακτηρίσουν όσοι λάτρευαν να γίνονται dire bears και δεινόσαυροι τις εποχές της έκδοσης 3.5, αλλά η λειτουργία αυτή πλέον φάινεται ξεκάθαρα πως υπάρχει για να ενισχύει άλλους τομείς του παιχνιδιού, και όχι την πρώτη γραμμή μάχης. Αφήστε τη φαντασία σας να ανακαλύψει πόσο χρήσιμο μπορεί να αποδειχτεί το να μεταμορφωθείτε σε ένα ποντικάκι μέσα στη σπηλιά/λημέρι των εχθρών.

Για να μη μείνει κανείς παραπονεμένος βέβαια, υπάρχει τρόπος το wild shape να χρησιμοποιηθεί (πολύ) πιο επιθετικά. Επιλέγοντας στο δεύτερο επίπεδο τον Κύκλο της Σελήνης (Circle of the Moon), ο δρυίδης αποκτά την ικανότητα να μεταμορφώνεται σε πλάσματα δυνατότερα και ανθεκτικότερα, που το επίπεδο δυσκολίας τους είναι ίσο με το ένα τρίτο των δικών του επιπέδων, με αποτέλεσμα να μπορείτε να μεταμορφωθείτε σε ένα πλάσμα δυσκολίας 6 στο επίπεδο 18, με παραδείγματα τον τρικεράτοπα, το γιγάντιο κροκόδειλο, το γιγάντιο καρχαρία και το μαμούθ. Επιπροσθέτως, στο δέκατο επίπεδο δίδεται η δυνατότητα να μεταμορφωθείτε σε όποιο από τα βασικά elementals θέλετε (fire, water, air, earth). Ο Κύκλος, δίνει επίσης τη δυνατότητα στο δρυίδη να ξοδέψει ξόρκια ώστε να θεραπευτεί, όσο βρίσκεται σε μορφή ζώου. Αγνοώντας ενίσχυση στις ικανότητες της μαγείας, μπορείτε ακόμα να γίνετε μια απειλή στο πεδίο της μάχης, χωρίς όμως να τρέφετε ελπίδες πως θα εκθρονίσετε έναν Fighter ή Barbarian μετά το 15ο επίπεδο, οι οποίοι θα έχουν στα χέρια τους μαγικό εξοπλισμό.

Πιο ισορροπημένο, εν ολίγοις, το wild shape της 5ης έκδοσης κατά τη δική μου ταπεινή άποψη, δίνωντας μια ίσως υπερβολική δύναμη στην ικανότητά του να απορροφά ζημιά στην πρώτη γραμμή (tanking) στα πρώτα επίπεδα.

 

We belong to the mountains...

Οι φετινές τελευταίες μέρες του χρόνου έχουν άρωμα ελληνικού stoner και πιο συγκεκριμένα 1000mods. Αν δεν τους έχετε ακουστά, δώστε τους μια ευκαιρία να σας ταξιδέψουν εκεί που μόνο τα ναρκωτικά μπορούν. Ο δρυίδης είναι, έτσι κι αλλιώς, υπέρμαχος των απολαύσεων που προσφέρει ατόφιες η φύση.

Έκδοση 3.5: Προειδοποιώ από τώρα: του τα ‘χω μαζεμένα του δρυίδη της 3.5 –όπως και του Κληρικού– με το πρόσθετο γεγονός πως δεν έπαιξα, ούτε θα παίξω ποτέ αυτήν την κλάση, με εξαίρεση ίσως κάποιο βράδυ που θα είμαι υπό την επήρεια αλκοόλ. Απλά δεν είναι για μένα ο κύριος φυσιολάτρης. Ίσως, βέβαια, να προϊδεάστηκα αρνητικά λόγω της έκδοσης στην οποία το γνώρισα τον κύριο. Στην 3.5, όπου ο αγαπητός σε πολλούς δρυίδης απέκτησε –μαζί με τον Κληρικό– το ψευδώνυμο CoDzilla στα forums. Αυτό, επιγραμματικά, επειδή:

Ο δρυίδης στην 3.5 είχε στη διάθεσή του πλήρη γκάμα ξορκιών (μηδενικού έως εννάτου επιπέδου δηλαδή), το οποία ως επιλογές κάλυπταν επίσης ένα πολύ ευρύ φάσμα. Ζημιά ήθελες; Είχε. Ίαση και προστασία; Εννοείται. Ενισχυτική μαγεία; Σαφώς. Και το σημαντικότερο όλων: divine spellcasting, οπότε δε σπαταλούσε επίπεδα για να μάθει τα ξόρκια του. Τα ήξερε πρακτικά όλα και προετοίμαζε κάθε μέρα όποιο ήθελε. Η πραγματική πρόκληση για ένα δρυίδη ήταν να επιλέξει τα καθημερινά ξόρκια του. Το κερασάκι στην τούρτα: μπορούσε να «κάψει» οποιοδήποτε ξόρκι ώστε να καλέσει ένα ζώο ίσου επιπέδου με το ξόρκι, που τα ζώα του δρυίδη ήταν πάντα ένα σκαλί παραπανω από εκείνα του wizard.

Ο δρυίδης είχε ένα ζώο–σύντροφο, το οποίο δυνάμωνε αναλόγως με τα επίπεδα του αφέντη του. Δεν πρόκειται για κάτι τραγικά δυνατό, όμως ήταν μια σαφής προσθήκη στο δυναμικό οποιασδήποτε ομάδας, που δεν ντρεπόταν καθόλου να έχει improved evasion, 20+ strength, και πολύ AC προς το τέλος της καριέρας του δρυίδη. Ένα ακόμα κρατούμενο.

Από το πρώτο επίπεδο μπορούσατε να μιλήσετε με κάθε λογής ζώο έστω και σε βασικό επίπεδο. Στο δεύτερο επίπεδο, τα φυσικά εμπόδια δε σας ανάγκαζαν να βαδίζετε με δυσκολία. Στο τρίτο επίπεδο δεν αφήνατε ίχνη, οπότε δε σας έβρισκαν οι συμβατικοί ιχνηλάτες. Στο τέταρτο επίπεδο αποκτούσατε μια διόλου ευκαταφρόνυτη ενίσχυση σε όλες τις άμυνες ενάντια σε fey πλάσματα. Στο έννατο επίπεδο αποκτούσατε ανοσία σε κάθε είδους δηλητήριο. Στο δέκατο τρίτο επίπεδο μπορούσατε να αλλάξετε την εμφάνισή σας κατά βούληση, και στο δέκατο πέμπτο επίπεδο σταματούσατε να γερνάτε.

Συνδυάστε τις προηγούμενες τρεις παραγράφους με το κομμάτι του wild shape και βγάλτε το δικό σας συμπέρασμα για το πόσο μετριασμένη ή όχι ήταν η ισχύς του δρυίδη τότε. Προσωπικά, τον έβρισκα πάντοτε ενδιαφέρων σαν γενική ιδέα, αλλά μη–πρακτικά δυνατό. Αν πρέπει να περιορίζομαι οικειοθελώς για να συμβαδίσω με την υπόλοιπη ομάδα, καλύτερα να παίξω έναν ταπεινό fighter/ranger.

4η έκδοση: Καθώς μιλάμε για ιδέες και εκτέλεση αυτών, και όχι για γενική υλοποίηση ή ολόκληρη έκδοση, θα δηλώσω υπεύθυνα πως ο δρυίδης της 4ης έκδοσης ήταν ωραίος, σωστός, και ξηγημένος. Και αυτό γιατί είχε απ’ όλα! Μην παραξενεύεστε. Στην 4η έκδοση, λαμβάνοντας υπόψιν τη φύση της έκδοσης, ήταν το καλύτερο να έχει κάποιος λίγο απ’όλα. Σε μια έκδοση στην οποία κυριαρχούσαν οι μηχανισμοί μεταβολής της θέσης των μαχόμενων (pulling, shifting, teleporting), και η μισή μάχη περιείχε το έδαφος διεξαγωγής της (terrain) καθώς και όσα συνέβαιναν σε αυτό, κοιτάω τα powers του δρυίδη και σκέφτομαι πως θα ήταν πραγματικός άρχοντας στο πεδίο της μάχης. Αν και ίσως λίγο πονοκέφαλος για όλους τους υπόλοιπους που θα έβλεπαν τις θέσεις να αλλάζουν συνεχώς.

Ώρα για την κλασσική, αγαπημένη λίστα με τις δυνάμεις τις οποίες θα είχε ο δικός μου, ιδανικός, 30–level 4th edition druid:

  • At–will: Grasping Claws (ζημιά και slow effect ως βασική επίθεση από την αρχή και για πάντα), και Savage Rend (ζημιά και slide τον εχθρό ένα τετράγωνο, ξανά ως βασική επίθεση, βεβαίως για πάντα).
  • Encounter: Tidal Surge (ζημιά παντού τριγύρω σας και του μετακινείτε όλους τρία τετράγωνα => σκάκι), Scavenger’s Prize (because you can’t spell rape without wild shape), Primal Roar (φωνάζεις τόσο δυνατά που οι εχθροί πέφτουν κάτω και κουφαίνονται. Ο Barbarian σε ζηλεύει), και Polar Blast (για να τους ακινητοποιήσετε, να τους τσούξετε από το κρύο και να τους κάνετε ευάλωτους σε κάθε είδος ζημιάς για ένα γύρο)
  • Daily: Primal Bear (because you can’t spell pedobear without bear), Entangling Thorns (νομίζω δε χρειάζεται επεξήγηση. Κάνει δύο πράγματα μαζί και συμfairy), Ferocious Maul (το ξέρω πως έχω κάνει ήδη αρκετά rape jokes, αλλά διαβάστε το power, σελίδα 93 του PHB2, σας παρακαλώ), και (πολύ δύσκολη επιλογή, πραγματικά) Primal Archetype (γιατί μου ΑΡΕΣΕΙ το wild shape της 4ης έκδοσης, και το πιθανώς μόνιμο stun με εξιτάρει).
  • Utility: Fleet Pursuit, Camouflage Cloak, Armor of the Wild, Feywild Sojourn, Primal Restoration, Phantom Beast, και Unyielding Roots. (Ναι, βαρέθηκα να κάνω σχόλια για κάθε power, σ’χωράτε με)

Και, φυσικά, μην ξεχνάμε τα Paragon Paths του δρυίδη μας: o Blood Moon Stalker, που αγαπά, ενισχύει και μας κάνει επίσης να αγαπούμε το wild shape, ο Guardian of the Living Gate, που έχει ως σκοπό να αφανίσει τους εχθρούς του πριν προλάβουν να τον πλησιάσουν χρησιμοποιώντας αρχαία μαγεία, ο Keeper of the Hidden Flame, που αναλαμβάνει ρόλο ενισχυτή και βοηθού της υπόλοιπης ομάδας, και ο Sky Hunter, ο οποίος προτιμά να αποδεκατίζει τους εχθρούς της φύσης ως ένας γιγάντιος αετός.

5η έκδοση: Πολλοί (όλοι) ξέρουν την αδυναμία που έχω στην καινούρια έκδοση του D&D, πόσο με έχει κερδίσει, πως έχει κάνει τη ζωή μου καλύτερη, πως πληρώνει τη σύνταξη των παιδιών μου κ.ο.κ., ΑΛΛΑ φτάσαμε επιτέλους σε μια κλάση που μου ξίνησε λιγάκι. Όχι πως είναι κακή, αδύναμη, υπερβολικά δυνατή ή κάτι από τα συνηθισμένα. Πιο πολύ πως χάνει κάπως την ατομική ταυτότητά του ο δρυίδης στην 5η έκδοση, και μου θυμίζει περισσότερο κάποιον που μιμείται τα χαρακτηριστικά των άλλων. Για να αραδιάσουμε και τα δικά του.

Γενικά, ο δρυίδης της 5ης έκδοσης έχει μια υγιή λίστα με ξόρκια, μικρότερη από εκείνη του wizard, αλλά με αρκετά ενδιαφέροντα αποκλειστικά ξόρκια, όπως τα conjure fey και tsunami. Παρατηρείται μια ισορροπία ανάμεσα στους τύπους των ξορκιών που έχει στη διάθεσή του, θυμίζοντας κάπως τις εποχές της 3.5, όμως με την εξισορρόπηση και αποδυνάμωση που έχει δεχθεί η μαγεία σε αυτήν την έκδοση, δεν ανησυχούμε για φαινόμενα υπερβολική δύναμης. Κατά την εξέλιξή του, ο δρυίδης της 5ης έκδοσης θα βελτιώσει την ικανότητά του να μεταμορφώνεται σε ζώα, στο 18ο επίπεδο θα γερνάει 10 φορές πιο αργά, και θα μπορεί να κάνει ξόρκια όσο βρίσκεται σε μορφή ζωόυ, και στο τέλος της καριέρας του, θα μπορεί να μεταμορφώνεται σε ζώο άπειρες φορές, αντί για δύο ανά ξεκούραση.

Το ενδιαφέρον και η διαφοροποίηση έγκειται στην επιλογή δρυιδικού κύκλου (Druidic Circle) στο δεύτερο επίπεδο. Αναλυτικά:

Επιλέγοντας το Circle of the Land, αποκτάτε πρόσβαση στις παρακάτω ικανότητες:

Bonus Cantrip: Εξηγείται από μόνο του.
Natural Recovery: Μπορείτε πλέον, με μέτρο, να ανακτάτε spell slots ακόμα και με σύντομη ξεκούραση.
Circle Spells: Επιλέγοντας ένα τύπο φυσικού περιβάλλοντος με τον οποίο είναι οικείος ο δρυίδης σας, του δίνεται πρόσβαση σε κάποια παραπάνω ξόρκια, αναλόγως την επιλογή. Οι επιλογές που διατίθενται είναι: arctic, coast, desert, forest, grassland, mountain, swamp και underdark.
Land’s Stride: Αγνοείται φυσικά εμπόδια και έχετε πλεονεκτημα στο να αντισταθείτε σε ξόρκια όπως το entangle. Ένα καλό (;) κατάλοιπό της 3.5 θα έλεγα.
Nature’s Ward: Elementals και fey δεν μπορούν να σας επιβάλλουν τις καταστάσεις charmed ή frightened, και αποκτάτε ανοσία σε δηλητήρια και αρρώστιες.
Nature’s Sanctuary: Τα ζώα και τα φυτο-πλάσματα δε σας επιτίθονται πλέον αν δεν κερδίσουν ένα wisdom save, καθώς σας αναγνωρίζουν ως δικό τους· ως παιδί της φύσης!

Επιλέγοντας το Circle of the Moon, από την άλλη, όπως προανέφερα και παραπάνω:

Combat Wild Shape: «Καίγοντας» spell slots θεραπαέυετε πόντους ζωής όσο βρίσκεστε σε μορφή ζώου.
Circle Forms: Μπορείτε να μεταμορφώνεστε σε μεγαλύτερα, δυνατότερα ζώα.
Primal Strike: Όσο βρίσκεστε σε μορφή ζώου, οι επιθέσεις σας θεωρούνται μαγική φύσης.
Elemental Wild Shape: Μπορείτε να μεταμορφωθείτε σε elemental καίγοντας δύο χρήσεις του wild shape!
Thousand Forms: Μπορείτε να κάνετε το ξόρκι alter self κατά βούληση.

Ίσως να κάνω λάθος, και ο δρυίδης της 5ης έκδοσης να έχει εκείνη τη σπίθα μοναδικότητας που έχω εντοπίσει στις υπόλοιπες κλάσεις έως τώρα, απλώς εγώ να αδυνατώ να την εντοπίσω. Η αλήθεια είναι πως μου θυμίζει μια ξαναδουλεμένη και καλοδουλεμένη εκδοχή του δρυίδη της έκδοσης 3.5, με πολύ λίγα στοιχεία της 4ης έκδοσης ενσωματωμένα στα ξόρκια του (βλ. thorn whip spell). Ομολογώ πως θα ήθελα να έχει ακόμα ένα ζωάκι δίπλα του μόνιμα ο φίλος χίπης, έστω αδύναμο. Είχε τη δική του χάρη και τσαχπινιά το άτιμο το κατοικίδιο.

Έχοντας δει βέβαια δρυίδη σε τραπέζι μου αρκετές φορές τους τελευταίους μήνες, σας εγγυώμαι πως προσφέρει πολύ διασκεδαστικές ώρες παιχνιδιού τόσο για τον παίκτη, όσο και για εκείνους που τον παρακολουθούν. Ίσως, εν τέλει, απλώς να μην κάνει για μένα αυτή η κλάση!

Την επόμενη φορά (δε λέω εβδομάδα, γιατί μάλλον θα βγω ψεύτης) θα αναλύσω την ίσως πιο βασική κλάση του παιχνιδιού: τον Πολεμιστή (Fighter)!

Till next time,
Keep rolling.

 

Γιάννης Τζεβελέκος

Φοιτητής Γραφιστικής, ερασιτέχνης επίδοξος συγγραφέας του φανταστικού, αιώνιος σκλάβος της φρουτώδους μπύρας, και στον ελεύθερό μου χρόνο ανοίγω στη μέση κεφάλια παικτών D&D με το «ζάρι της τιμωρίας». Όταν δεν έχω κυριολεκτικά τίποτα καλύτερο να κάνω με το χρόνο μου, γράφω και άρθρα για μια ομάδα τυρρανικών μινωταύρων.

Τελευταία άρθρα από τον/την Γιάννης Τζεβελέκος