Δευτέρα, 01 Σεπτέμβριος 2014 00:00

Class Evolution - Barbarian

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Η εξέλιξη των κλάσεων από την έκδοση 3.5 έως σήμερα, στην 5η. Αυτή τη βδομάδα, ο Barbarian.

 

Ο ήλιος ανατέλει κόκκινος, δημιουργώντας σκιές και παιχνίδια χρώματος μέσα στη σκόνη που αιωρείται ακόμα πάνω από την κοιλάδα. Το τοπίο μοιάζει πυρπολημένο και τελείως διαφορετικό απ’ότι ήταν μερικές ώρες πριν, με μερικές φωτιές να σιγοκαίνε ακόμα εκεί όπου προσγειώθηκαν οι μετεωρίτες που κάλεσε ο μάγος. Πτώματα εχθρών είναι σκορπισμένα τριγύρω είτε διαμελισμένα είτε σε σωρούς και η μυρωδιά του αίματος γεμίζει τον αέρα. Λίγο παραπέρα, η γεροδεμένος πολεμιστής σηκώνει το τσεκούρι του από το κεφάλι του κτήνους που κείτεται στα πόδια του και αναπνέει την πρωινή δροσιά ανακατεμένη με τη μυρωδιά της μάχης και του θανάτου. Τα τραύματα του μοιάζουν να ενισχύουν παρά να μειώνουν την περήφανη στάση του. Η μνήμη του είναι κάπως θολή, καθώς θυμάται να χιμάει στους υποτακτικούς του εχθρού με μανία, ύστερα αίμα και θόρυβο και ύστερα, να συνέρχεται ανάμεσα σε ένα λόφο πτωμάτων. Τεντώνεται, σκουπίζει αίμα από το πρόσωπό του και γυρνάει προς τον κληρικό, που ασχολείται με τις πληγές του κλέφτη. «Πάτερ,» αναφώνησε με ένα χαμόγελο. «ίσως να θέλω λίγο από εκείνο το κρασί που κουβαλάς μαζί σου τελικά!»

Με την άφιξη της 5ης έκδοσης του αγαπημένου μας D&D έγινε ένας κυριολεκτικός χαμός παγκοσμίως στον χώρο των Επιτραπέζιων Παιχνιδιών Ρόλων (Tabletop RPGs) και πολλοί μιλάνε για αναβίωση του παιχνιδιού-θεσμού σε επίπεδα καλύτερα από ποτέ. Καινούριοι παίκτες δοκιμάζουν το παιχνίδι καθημερινά, παλιοί παίκτες ξαναπιάνουν το παιχνίδι μετά από χρόνια απουσίας, τα καταστήματα ξεμένουν από αποθέματα μέσα σε 24 από την προμήθευσή του - μοναδικού για την ώρα - βιβλίου κανόνων, του Player’s Handbook και πολλοί - μαζί και ο γράφων - εξυμνούν τον Mike Mearls (αν δεν γνωρίζετε το όνομα, googlάρετέ τον, διαβάστε και μετά επιστρέψτε εδώ) και τη νέα έκδοση, ορκίζοντας αιώνια πίστη και αφοσίωση. Ναι, όπως καταλάβατε είμαι ανάμεσα σε αυτούς που λάτρεψαν την 5η έκδοση με την πρώτη ματιά και πρήζουν τους φίλους τους που είναι ακόμα κολλημένοι στην 3.5 και στην 4η (ναι, υπάρχουν άτομα κολλημένα με την 4η) να αλλαξοπιστήσουν τάχιστα.

Η 5η έκδοση έχει πολλά καλά (υγεία σε όποιον εμπνεύστηκε το Advantage system) όμως εδώ δε θα κάτσω να αναλύσω αυτά. Αυτό που σκέφτηκα να ξεκινήσω να κάνω ως μικρό «θεσμό» είναι να ερευνήσω, να αναλύσω και να παρουσιάσω εκείνο το στοιχείο του D&D, το βασικό και πρωτόλειο εκείνο στοιχείο που κάνει τους παίκτες να γουργουρίζουν σα γατούλες, να φουσκώνουν σαν γαλοπούλες και να κραυγάζουν πανηγυρικά σαν το φίλο μου τον Αλέξη όποτε παίρνει Pentakill: τις κλάσεις.

Ποιες είναι οι βασικές κλάσεις της 5ης έκδοσης; Πως ήταν στις προηγούμενες δύο εκδόσεις του παιχνιδιού και πως εξελίχθηκαν; Πότε θα εξαφανιστεί ο ρατσισμός απέναντι στα Orcs; Πάρτε το χεράκι μου και θα σας βοηθήσω να βρείτε τις απαντήσεις, να δείτε πως εξελίχθηκε η κάθε βασική κλάση του αγαπημένου μας παιχνιδιού και να κρίνετε και μόνοι σας αν πλέον τα πράγματα είναι καλύτερα για όλους. Και ξεκινάμε αυτή τη βδομάδα με το παλικάρι, το επονομαζόμενο και ως «μπουρί», κυρίες και κύριοι ο...

 BARBARIAN

Ωραίος ε; Μου άρεσε που δεν έβαλαν τον τυπικό «άγριο» για εικονογράφηση, προσδίδει καλύτερα την εικόνα που είχα εγώ στο μυαλό μου: του βίαιου αλλά μυαλωμένου πολεμιστή.

 

The Fury Within

Ελάτε παραδεχτείτε το, ο πρώτος και κύριος λόγος που κάποιος επιλέγει να παίξει Barbarian είναι το Rage class feature του. “They scream, I scream (ice cream?), they die” που λέει ο σοφός λαός, greataxe στο χέρι και αλληλούια! Το Rage έχει αποκλειστική παράγραφο δική του, καθώς αποτελεί τον «πυρήνα» της κλάσης, την εσάνς του (πανάθεμα τα γαλλικά μου), το ψωμί και του βούτυρο του που λένε και οι φίλοι Εγγλέζοι.

Στην έκδοση 3.5, όταν ο ευγενής βάρβαρος θύμωνε, τα μούσκουλά του φούσκωναν (+ Strength), ο οργανισμός του γινόταν πιο ανθεκτικός (+ Constitution), ο ίδιος γινόταν πιο πεισματάρης (+ Will save) και από την απροσεξία του έπεφταν οι άμυνές του (- AC). Όσο κρατούσε αυτή η κατάσταση (7-15 γύρους κατά μέσο όρο) όπως καταλαβαίνετε ο φίλος μας χτυπούσε σκληρότερα, άντεχε περισσότερο ξύλο, είχε μεγαλύτερη αντίσταση σε μαγεία (?) αλλά τον χτυπούσαν πιο εύκολα. Μετά τη λήξη αυτής της κατάστασης, ο χαρακτήρας έμενε εξουθενωμένος (fatigued) για το υπόλοιπο της μάχης (-2 Str, -2 Dex, cannot run or charge) και όλα αυτά μία φορά τη μέρα για αρχή. Σε επόμενα επίπεδα, οι διαθέσιμες χρήσεις του Rage αυξάνονταν, τα boni (ναι, ο πληθυντικός του bonus είναι boni) αυξάνονταν μέχρι να φτάσει εν τέλει ο ευγενικός βάρβαρος να μην κουράζεται από την οργή του και η αύξηση του Strength και του Constitution να αγγίζει το +8.
    Υπήρχαν, σαφώς, feats διαθέσιμα (μιας και η 3.5 ήταν η πανδαισία των feats) ώστε να αυξηθεί η διάρκεια και η συχνότητα του rage, καθώς και διάφορα πρόσθετα όπως bonus σε break checks και η δυνατότητα για intimidation εν ώρα οργής. Διάφορα prestige classes διαθέσιμα για τον barbarian, με το Frenzied Berserker να κλέβει την παράσταση σχεδόν κάθε φορά. Ποιος δε θα ήθελε εξάλλου +6 ακόμα Strength (+10 στο 6ο επίπεδο της κλάσης) για περίπου την ίδια διάρκεια, απεριόριστο cleaving εντός reach και τη δυνατότητα να αγνοεί το θάνατο ουσιαστικά εντελώς όσο διαρκεί η λύσσα του (frenzy); Το -4 στο AC και η αδυναμία διαχωρισμού ανάμεσα σε φίλο ή εχθρό μοιάζει μικρό τίμημα για τόση δύναμη.
    Πιστή στην τάση της για μεγάλα νούμερα η έκδοση 3.5, δίνει σε έναν Barbarian 10/Frenzied Berserker 10 τη δυνατότητα για +14 Strength και +4 Constitution όταν συνδυάζονται Rage και Frenzy που χοντρικά μεταφράζονται σε +10 damage και +40 hitpoints. Αν αναλογιστούμε και το Supreme Power Attack του Frenzied Berserker, έχουμε +40 ακόμα damage εφόσον κοπούν 10 πόντοι από το Base Attack Bonus (max +80). +90 ζημιά δηλαδή χωρίς ίχνος optimisation. Εντυπωσιακό μεν, υπερβολικό δε, ακόμα και για τα δεδομένα της έκδοσης. Υπερβολικό γιατί δεν ήταν μόνο πολύ καλό και χρήσιμο εντός μάχης, αλλά και εκτός μάχης. Τόσο πολύ Strength και ζημιά δίνουν την ικανότητα στον καλόκαρδο Βάρβαρο να κάνει εκσκαφή μέσα σε ένα dungeon τρέχοντας και κατεδαφίζοντας τοίχους, απλώς επειδή θύμωσε (+20 καθαρό bonus στο να σπάσει αντικείμενα).
    Άξιος αναφοράς και ο Totem Barbarian από το Unearthed Arcana που υιοθετούσε χαρακτηριστικά των ζώων που λάτρευε, όπως Ape (climb speed, intimidate bonus, power attack), Bear (toughness, improved grapple, great fortitude, grapple bonus), Boar (diehard, extended rage duration, bonus damage reduction), Dragon (blind-fight, bonus against paralysis and sleep, frightful presence), Eagle (spot bonus, lightning reflexes) κ.ά..

Στην 4η έκδοση, το rage λειτουργούσε εντελώς διαφορετικά. Εκμεταλλευόμενη το power-oriented σύστημα της έκδοσης, υπήρχαν συγκεκριμένα powers που, όταν ενεργοποιούνταν, έθεταν εις ενέργεια την οργή του χαρακτήρα, η οποία διέφερε αναλόγως το power στη φύση της, την εμφάνισή της και τα τεχνικά και λειτουργικά της χαρακτηριστικά. Τo Rage Strike επέτρεπε χτυπήματα με παραπάνω ζημιά με κόστος το «κάψιμο» αχρησιμοποίητης rage power εν ώρα οργής και το πλήθος και τα είδη των rage benefits μεγάλο και πλούσιο.
    Κάποια αρκετά χαρακτηριστικά - κατ’ εμέ - παραδείγματα που σίγουρα θα δοκίμαζα είναι τα Macetail Rage (temporary hitpoints με κάθε χτύπημα), Rage Drake’s Frenzy (+10 feet speed, 10 feet shift), Silver Phoenix Rage (regeneration 3, immediate healing surge on first drop to 0 hp), Thunder Hawk Rage (δευτερεύουσα επίθεση που κάνει εχθρούς να φάνε κυριολεκτικά σκόνη), Stone Bear Rage (resistance to all damage), και στο μακρινό 29ο επίπεδο, οποιαδήποτε από τα - ομολογουμένως εντυπωσιακά - Crimson Phoenix Fire (extra fire damage, immediate healing surge on each drop), Rage of the Primal Beast (αυξημένο attack ίσο με τον αριθμό των εχθρών εν όψει - κι εδώ είναι που όσο περισσότεροι είναι οι εχθροί, τόσο μεγαλύτερο το χαμόγελο στο αθώο πρόσωπο του Barbarian-), Winter Ghost Rage (incorporeality και πάμε να στοιχειώσουμε τα όνειρα τους!) και World Serpent Rage (δωρεάν επιθέσεις σε όποιον πάει να shiftάρει κοντά σας, με bonus εναντίον αυτών που ήταν ήδη δίπλα σας κι εδώ ο Α. Κοντοπίδης θα φώναζε «ελάτε εδώ *προσβολή*»).
    Μην ξεχνάμε και τα Paragon Paths του Barbarian, όπως το Bear Warrior, που, εν ώρα οργής σας έδινε χαρακτηριστικά αρκούδας και είχατε αυξημένο AC και τη δυνατότητα του action surge ως δωρεάν ενέργεια και το Rampaging Bear power που έδινε έδινε regeneration 5 και αντίσταση ενός τετραγώνου σε κινήσεις που άλλαζαν τη θέση σας. Επίσης υπήρχε το Fearbringer Thane (bonus στις επιθέσεις των συμμάχων και penalty σε αυτές των εχθρών εν ώρα οργής), Frenzied Berserker (αυξημένη ζημιά και αναγκαστικές επιθέσεις εναντίον εχθρών εν ώρα οργής καθώς και αντίσταση σε όλα τα είδη ζημιάς όσο είχατε λιγότερους από τους μισούς πόντους ζωής σας) και το Wildrunner (αυξημένη ταχύτητα, saving throws και ακόμα πιο αυξημένο AC και Reflex μαζί με δυνατότητα 2-square shift με το Wildrunner’s Rage).
    Όπως είπα, εντελώς διαφορετικός μηχανισμός το rage στην 4η έκδοση, δε θύμιζε καν βασικό μηχανισμό σε κάποιους, παρά μια ακόμα γκάμα διαθέσιμων επιθέσεων που έβαζαν το χαρακτήρα σε διάφορα - ομολογουμένως cool as hell - battle modes. Θα έπαιζα 4 μόνο και μόνο για να «δω» δύο τεράστια φτερά φωτιάς να φυτρώνουν στην πλάτη του χαρακτήρα μου όσο τρέχει ουρλιάζοντας πάνω στους εχθρούς του. Δεν είναι το φλιντζάνι του τσαγιού μου αυτή η έκδοση, όμως ο Βάρβαρος φαίνεται σίγουρα εξαιρετικά διασκεδαστική επιλογή χαρακτήρα.

Στην 5η έκδοση, τα πράγματα θυμίζουν σίγουρα την έκδοση 3.5, παρά την 4, όμως έχουν τη δική τους γλύκα και ισορροπία. Δεν υπάρχει πλέον αύξηση σε στατιστικά καθαυτά, αλλά μοιρασμένα και τακτοποιημένα εκεί που πρέπει. Όσο κρατά το rage λοιπόν έχουμε α) advantage σε όλα τα Strength checks και saves, β) αυξημένη ζημιά με strength weapons που ξεκινά στο +2 και καταλήγει +4 στο 16ο επίπεδο και γ) μισή ζημιά από bludgeoning, piercing και slashing επιθέσεις και όλα αυτά με διάρκεια ενός λεπτού (10 γύρων) που μπορεί να διακοπεί κατά βούληση και διακόπτεται αυτόματα αν περάσει ένας γύρος χωρίς ο βάρβαρος να δεχθεί ζημιά ή να επιτεθεί. Συχνότητα δύο φορές τη μέρα για αρχή που φτάνουν 6 στο 19ο επίπεδο και γίνονται απεριόριστες στο επίπεδο 20.
Στο 10ο επίπεδο προστίθεται η δυνατότητα να αγνοήσει ο χαρακτήρας θανάσιμη ζημιά με το ανάλογο - αυξανόμενο - Constitution save (DC 10 +5 για κάθε επόμενη απόπειρα) και στο 15ο επίπεδο η διάρκεια του rage γίνεται απεριόριστη, σταματώντας μόνο όταν το θελήσει ο χαρακτήρας ή αν χάσει τις αισθήσεις του. Διακρίνεται κι εδώ η προσέγγιση για χρήσεις του rage εκτός μάχης, όμως οι αυξήσεις πλέον δεν είναι τόσο υπερμεγέθεις όπως στην 3.5 και χρειάζονται 15 επίπεδα για να μπορεί ο χαρακτήρας να διατηρεί την οργή του χωρίς να υπάρχει κάποιος να τον κοπανάει από δίπλα.
    Τα δύο διαθέσιμα Primal Paths της κλάσης ενισχύουν το rage feature αναλόγως την επιλογή του παίκτη. Το Path of the Berserker προσδίδει πρόσθετη επίθεση εν ώρα οργής σε κάθε χτύπημα, ανοσία σε charm και frighten effects, την ικανότητα να κάνετε έναν εχθρό να τα κάνει κυριολεκτικά πάνω του εξαιτίας σας (frightful presence) και τη δυνατότητα να αντεπιτεθείτε αμέσως σε κάποιο εχθρικό χτύπημα με το αρνητικό πως μετά το τέλος της οργής, σας επιβάλλεται ένα επίπεδο κούρασης (exhaustion level). To Path of the Totem Warrior από την άλλη θυμίζει πολύ την έκδοση 3.5 και αναλόγως την επιλογή ζώου οι προσθήκες διαφέρουν. Τα διαθέσιμα - για την ώρα - totems είναι: Bear (resistance to all damage except psychic, double carrying capacity, enemies who don’t target you have attack disadvantage), Eagle (enemy opportunity attacks hit you with disadvantage, 1 mile line of sight, fly speed) και Wolf (grant attack advantage to allies, faster tracking, swifter stealth, knockdown).

 

Dig the ditches and burn through the witches...

Υπό τους ήχους του Rob Zombie εγώ φαντάστηκα πρώτη φορά τον barbarian να θερίζει με το μεγάλο τσεκούρι του ανάμεσα σε ορδές εχθρών που ζητούσαν συγγνώμη από τα θεία που είχαν προσβάλει για να αξίζουν τέτοια τύχη. Πέρα από την οργή του, τι άλλο είναι ο χαρακτήρας αυτός σε κάθε έκδοση; Για να δούμε.

Στην έκδοση 3.5, οποία ήταν επικεντρωμένη κυρίως στα feats και την επιλογή prestige class, ο βάρβαρος από μόνος του, πέραν της οργής του δε διέθετε εντυπωσιακό πακέτο ικανοτήτων (3.5 - 4: 0 - 1), με αυτές να περιέχουν αυξημένη ταχύτητα, αυξημένες ζαριές ενάντια σε παγίδες, οξυμένη προσοχή απέναντι σε κινδύνους (a.k.a uncanny dodge), μείωση οποιασδήποτε φυσικής ζημιάς (a.k.a χοντρόπετσος) και ένα μόνιμο bonus ενάντια enchantment magic.
    Λιτός στη βάση του, αλλά με πολλές, πολλές, πολλές επιλογές για κάποιον που αποφάσιζε να ασχοληθεί θερμά με τα σκοτεινά λημέρια των class variants, prestige classes και feat chains. Ώντας η έκδοση της «ποζεριάς» και του «κοίτα πόση την έχω*», δεν ήταν καθόλου αδύνατο να δείτε βάρβαρο στην 3.5 να ορμάει και να σκοτώνει με ένα χτύπημα ελέφαντες, δεινόσαυρους και τα όνειρα του DM για διασκεδαστικά και δύσκολα encounters.
    Λυπάμαι που δεν έχω πολλά να γράψω για το γενικό βάρβαρο της 3.5, όμως, δυστυχώς, τα επένδυσαν όλα στο rage του, που ένα calm emotions σταματούσε :P.

Όσα δεν είχα να γράψω παραπάνω, έχω να τα γράψω εδώ για το βάρβαρο της 4ης έκδοσης! (ο γράφων συνειδητοποιεί τι έγραψε μόλις, σοκάρεται και πάει να ρίξει λίγο νερό στη μούρη του) Από που να ξεκινήσω για το βάρβαρο της 4ης βασικά...
    Εν αρχή, η επιλογή ανάμεσα σε Rageblood και Thaneborn Barbarian έβαζε μια γενική γραμμή ανάμεσα στον πολεμιστή που πολεμούσε στην πρώτη γραμμή για τη φυλή και την οικογένειά του και εκείνον που ναι μεν πολεμούσε, αλλά ηγείτο του λαού του.
    Και ύστερα, ο ωκεανός! Κυριολεκτικά δεκάδες επιλογές από powers, με κάποιες να είναι πρακτικά βελτιωμένες εκδόσεις κάποιων χαμηλότερου επιπέδου, αλλά πολυάριθμες πάραυτα. Πολλά από τα powers βελτιώνονταν εφόσον ο βάρβαρος βρισκόταν σε κατάσταση οργής και όλα, από το πιο ταπεινό του 1ου επιπέδου μέχρι το πιο εντυπωσιακό του 29ου, είχαν ως σκοπό να θρυμματίσουν τα κρανία των εχθρών και να κρατήσουν το βάρβαρο ζωντανό.
    Μέσα από τα 57 (!) διαφορετικά powers διαθέσιμα σε έναν βάρβαρο, εξαιρώντας τα rage powers, σαφώς δεν μπορώ να επεκταθώ ούτε πάνω στα μισά από αυτά, οπότε θα «περιοριστώ» στο να πω ποια θα είχε πιθανώς ο δικός μου βάρβαρος.
    At-will: Pressing Strike (γιατί βλέπω τις μάχες πάντα λίγο πιο τακτικά και το push είναι πάντα χρήσιμο, ειδικά όταν δεν απαιτείται save) και Recuperating Strike (προσωρινοί πόντοι ζωής με κάθε χτύπημα; ω, ναι!)
    Encounter: Thunderfall (push ίσο με το Constitution modifier και πετάτε τον εχθρό στο πάτωμα, enough said), Mountain Grasp (γιατί το crowd control το αγαπάμε), Crater Fall (ω θεοί...) και Butcher’s Feast (*σατανικό γέλιο*).
    Utility: Combat Sprint (αρκετά καλός τρόπος να φτάσετε στο στόχο που θέλετε σχετικά ασφαλής), Indomitable Charge (αυξημένο initiative και αυξημένο attack roll στον πρώτο γύρο της μάχης, η καλή μάχη από το initiative φαίνεται!), Mountain Roots (ανοσία σε push/slide, you shall not pass!) Primal Resistance (είναι πάντα καλύτερο να ξέρεις τι πολεμάς, γι αυτό ας πάρουμε resistance 10 σε ένα τύπο ζημιάς), Primal Instinct (blindsight σε 10 τετράγωνα και κανείς δε θα σας πιάσει απροετοίμαστο ξανά) και Primal Vigor (11-15 resistance σε όλους τους τύπους ζημιάς για ένα γύρο, όταν είστε απόλυτα σίγουροι πως θα φάτε πολύ ξύλο.
    Δεν είμαι ενθουσιώδης οπαδός της 4ης έκδοσης (δεν είμαι καν οπαδός της, πόσο μάλλον ενθουσιώδης) όμως αναγνωρίζω αναγκαστικά τις φοβερές ιδέες που υπήρχαν μέσα στους μηχανισμούς του barbarian! Γιατί αν ο βάρβαρος της 4ης είχε κάτι που δεν είχε αυτός της 3.5 ήταν ουσιαστική παρουσία μέσα σε μία μάχη, πέραν των διψήφιων - και πολλές φορές τριψήφιων - πόντων ζημιάς που προκαλούσε.

Στην 5η έκδοση οι δυνάμεις του barbarian έχουν γίνει πιο συγκεκριμένες και χαρακτηριστικές. Δεν είναι αυτός που θα χτυπήσει πολλές φορές με το τσεκούρι του, ούτε αυτό που θα κάνει εξωπραγματικές μανούβρες. Είναι ο περήφανος πολεμιστής που υπερασπίζεται τη φυλή του και ανοίγει κρανία στα στα δύο.
    Με το Unarmored Defence όσο ο βάρβαρος δε φοράει κάποιου είδος πανοπλία, προσθέτει και το Constitution modifier του στο AC του και με το Danger Sense έχει πλεονέκτημα σε Dexterity saves όσο έχει όλες τις αισθήσεις του. Με το Reckless Attack μπορεί να πάρει πλεονέκτημα στην πρώτη επίθεση κάθε γύρου του με το μειονέκτημα πως κάθε επόμενη επίθεση πάνω του για ένα γύρο έχει πλεονέκτημα αντίστοιχα και στο 5ο επίπεδο, μπορεί να κάνει δύο επιθέσεις με το action του και η ταχύτητα του αυξάνεται για 10 πόδια (you’d better run, run, run away~). Στο 7ο επίπεδο με το Feral Instinct δεν μπορείτε να «εκπλαγείτε» στην αρχή μιας μάχης, αρκεί να μπείτε κατευθείαν σε rage και στο επίπεδο 9 είναι που τα πράγματα γίνονται πραγματικά διασκεδαστικά.
    Ποιο είναι το αγαπημένο στοιχείο του βάρβαρου; «To damage!» αναφωνούν τα παιδάκια με μία φωνή και με το Brutal Critical ο ευγενικός βάρβαρος ρίχνει ένα παραπάνω ζάρι ζημιάς με το όπλο του κάθε φορά που πετυχαίνει critical hit, με το ζάρι να αυξάνεται σε δύο και τρία ζάρια στο 13ο και 17ο επίπεδο αντίστοιχα. Συνδυάστε το με Half-Orc φυλή που έχει από γεννησιμιού του ένα παραπάνω ζάρι σε κάθε critical melee attack και θα έχετε 4 παραπάνω ζάρια ζημιάς σε critical! 6d12 αντί για 2d12 με το μεγάλο τσεκούρι δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητη διαφορά, πιστέψτε με.
    Με το Indomitable Might ο βάρβαρος μπορεί πρακτικά να κάνει take 20 σε κάθε Strength check και το Strength score σας πρέπει να είναι 20 μέχρι το επίπεδο 19 το αργότερο γιατί...

    Primal Champion: At 20th level, you embody the power of the wilds. Your Strength and Constitution scores increase by 4. Your maximum for those scores is now 24.   

Η 5η έκδοση δεν είναι η έκδοση με τις πολυάριθμες επιλογές, ούτε αυτή με τα συνήθη τριψήφια νούμερα ζημιάς, είναι η έκδοση που ξεκαθαρίζει τους ρόλους, τις ιδιαιτερότητες και τις δυνάμεις κάθε χαρακτήρα. Οσα διαβάσατε για το βάρβαρο της 5ης έκδοσης, μπορεί να τα κάνει μόνο αυτό και κανείς άλλος.

Όποια έκδοση κι αν αγαπάει ο καθένας να παίζει, βεβαίως, το ζητούμενο είναι η διασκέδαση προ πάντων και ακόμα κι αν κάποιος από το άρθρο αυτό, αποφασίσει πως η εξέλιξη του barbarian και της οργής του δεν καλύπτει τα γούστα του και ξεκινήσει κάποια από τις παλιότερες εκδόσεις, αυτό παραμένει μαι νίκη για το αγαπημένο μας παιχνίδι. Δεν κάνουμε edition wars, λέμε τη γνώμη μας και ο καθένας διασκεδάζει με αυτό που τον καλύπτει!

Till next time,
keep rolling.

Γιάννης Τζεβελέκος

Φοιτητής Γραφιστικής, ερασιτέχνης επίδοξος συγγραφέας του φανταστικού, αιώνιος σκλάβος της φρουτώδους μπύρας, και στον ελεύθερό μου χρόνο ανοίγω στη μέση κεφάλια παικτών D&D με το «ζάρι της τιμωρίας». Όταν δεν έχω κυριολεκτικά τίποτα καλύτερο να κάνω με το χρόνο μου, γράφω και άρθρα για μια ομάδα τυρρανικών μινωταύρων.

Τελευταία άρθρα από τον/την Γιάννης Τζεβελέκος