Δευτέρα, 05 Νοεμβρίου 2012 00:00

A Penny for my Thoughts, RPG χωρίς προετοιμασία, χωρίς GM, χωρίς μνήμη.

Γράφτηκε από
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Το A Penny for My Thoughts είναι ένα από τα λίγα RPG που το βιβλίο είναι το παιχνίδι. Όχι σαν εκείνα τα follow your path βιβλία του 80, όχι, καμία σχέση.

 

20120917-200728.jpg

Είναι ένα συνεργατικό storytelling game για 4 παίκτες που υποδύονται ασθενείς με αμνησία. Το βιβλίο είναι η φωνή του Dr. Peter Tompkins προς τους ασθενείς του. Αρχίζει κάπως έτσι:

''Το όνομα μου είναι Dr Peter Tompkins. Έχω την εποπτεία της θεραπείας σας. Δεν με θυμάστε. Για την ακρίβεια, εξαιτίας της ασυνήθιστης κατάστασης σας, δεν θυμάστε σχεδόν τίποτα! Αυτό μπορεί να σας έχει επιφέρει δικαιολογημένα αναστάτωση, αλλά ελπίζω να ακούσετε αυτά που θα σας πω με ανοιχτό μυαλό.

Αυτή τη στιγμή νοσηλεύεστε στο ''Ορφικό Ινστιτούτο Εξελιγμένων Ερευνών''. Είμαστε μια ιδιωτική ερευνητική κλινική που εξειδικευόμαστε αποκλειστικά στη θεραπεία ασθενειών που η παραδοσιακή ιατρική έχει κρίνει ότι είναι αθεράπευτες. Πρόσφατα υποστήκατε ένα τραυματικό σοκ που σας προκάλεσε μια σπάνια μορφή απώλειας της μνήμης σας. Την ονομάζουμε ‘’Αμνησία Βαθύτατου Αναδρομικού Βαθμού’’! Με απλά λόγια έχετε ολική απώλεια μνήμης, και δεν έχετε καμία συνειδητή ανάμνηση της ζωής σας μέχρι και το γεγονός που σας οδήγησε σε αυτή την κατάσταση.''

Πειστικό έτσι;

Οι ασθενείς/παίκτες προσπαθούν να θυμηθούν ποιο ήταν το καθοριστικό γεγονός που πυροδότησε την αμνησία, με την βοήθεια των συμπαικτών τους. Στο τέλος της συνεδρίας, που είναι αυτοτελής, και θα διαρκέσει περίπου 3 ώρες κάθε ασθενής έχει την επιλογή να ξεχάσει για πάντα τα γεγονότα που οδήγησαν εκεί...

Πως;

Καθώς αρχίζει το παιχνίδι όλοι γράφουν σε μερικά χαρτάκια ορισμένες προτάσεις που ονομάζονται ''memory triggers''. Οι προτάσεις αυτές μπορεί να είναι οτιδήποτε, για παράδειγμα: ''Μια ζεστή κούπα καφέ'', ''Ένας λεκές από αίμα στο χαλί'', ''Η μυρωδιά από ένα λεμόνι''. Τα χαρτάκια συγκεντρώνονται σε ένα μπολ στη μέση του τραπεζιού. Θα χρειαστείτε άλλο ένα μπολάκι γεμάτο με νομίσματα του ενός λεπτού ( εξού και το penny) (ή εναλλακτικά γεμάτο με ζάρια, ή τουβλάκια lego, ή γυάλινα μπιρμπιλόνια κτλ) Από αυτό το δεύτερο μπολάκι όλοι θα τραβήξουν από ένα νόμισμα.

Για όλα αυτά σας καθοδηγεί η ''φωνή'' του Dr. Peter Tompkins, ο παίκτης που ονομάζεται reader διαβάζει τις οδηγίες του από το βιβλίο. Δεν χρειάζεται να θυμάστε τίποτα (έτσι και αλλιώς έχετε πάθει αμνησία...) Το μόνο που συνιστώ είναι ένας από όλους να έχει ξεφυλλίσει το βιβλίο πριν αρχίσετε να παίζετε.

20120917-200845.jpg

Όλο το ζουμί του παιχνιδιού είναι από εδώ και κάτω:

Η επόμενη λοιπόν οδηγία που ο reader διαβάζει από το βιβλίο είναι να δώσει το νόμισμα του σε όποιον παίκτη θέλει λέγοντας του τη φράση ''θα σε βοηθήσω να θυμηθείς'' και τότε ο άλλος παίκτης που για αυτό το γύρο θα ονομάζουμε traveller παίρνει στην τύχη ένα χαρτάκι ''memory trigger'' και το διαβάζει δυνατά πχ: ''Ένας λεκές από αίμα στο χαλί''. Οι άλλοι ασθενείς πρέπει να του κάνουν από μια ερώτηση που θα πρέπει να απαντιέται με ναι ή όχι πχ: ''Είναι λεκές από ζώο?'' και ο ταξιδευτής πρέπει να απαντήσει ξεκινώντας με: ''Ναι, και μόλις μου έπεσε η μπριζόλα στο χαλί''. Τότε ο επόμενος παίκτης μπορεί να ρωτήσει ''Σε είδε κανείς;'' και να απαντήσει ο ταξιδευτής ''Ναι, και μόλις με είδε η γυναίκα μου γέλασε πολύ δυνατά'' και πάει λέγοντας μέχρι να κάνουν όλοι από μια ερώτηση και αυτός που έδωσε το νόμισμα δυο.

Ο ταξιδευτής με αυτό το βασικό κορμό ιστορίας που μόλις δημιουργήθηκε θα την αφηγηθεί αυτοσχεδιάζοντας κάπως έτσι: ''Θυμάμαι κάποτε που ήθελα να μαγειρέψω στην γυναίκα μου ένα ρομαντικό δείπνο αλλά καθώς το σέρβιρα, το φαγητό μου έπεσε στο χαλί και εκείνη γέλασε τόσο δυνατά που πήγε να πνιγεί.'' 'Οταν λοιπόν η αφήγηση φτάσει σε ένα φυσιολογικό σημείο που ο traveller στην ιστορία είπε ή έκανε κάτι τότε κρατώντας ένα δικό του νόμισμα στο χέρι το στρέφει προς έναν άλλο παίκτη ρωτώντας ''Τι έκανα ή είπα τότε;'' και ο εν λόγω παίκτης πρέπει να απαντήσει με μια σύντομη πρόταση: ''Γαμώτο, και ήταν πανάκριβες μπριζόλες''. Ο traveller γυρνάει και σε άλλον ένα παίκτη και ρωτάει '''Η μήπως...;'' και ο άλλος αντίστοιχα απαντάει κάτι τέτοιο ίσως: ''Την έπιασες στην αγκαλιά σου την φίλησες και της είπες πως δεν υπάρχει λόγος επειδή δεν θα φάμε να χαλάσει η βραδιά μας''. Ο traveller θα επιλέξει μια από τις δυο εναλλακτικές εξελίξεις της ιστορίας και θα δώσει το νόμισμα του σε αυτό το παίκτη που την είπε και θα συνεχίσει λέγοντας: ''Ναι, θυμάμαι τώρα. Της είπα, γαμώτο και ήταν πανάκριβες μπριζόλες. Εκείνη πάλι γέλασε δυνατά, την έκανα να γελάει συχνά, μάλλον γι'αυτό με ανέχθηκε τόσα χρόνια'' και μετά θα συνεχίσει να περιγράφει την ιστορία από εκείνο το σημείο μέχρι να ξαναφτάσει η αφήγηση κάπου που ο traveller έκανε ή είπε κάτι στην ιστορία. Τότε θα επαναλάβει τη διαδικασία με το δεύτερο του νόμισμα διαλέγοντας πάλι δυο παίκτες που θα του προτείνουν από μια διαφορετική έκβαση της ανάμνησης του.

Όταν λοιπόν του τελειώσουν τα νομίσματα θα συμπληρώσει στο character sheet που έχει την μορφή ιατρικού ερωτηματολογίου την ερώτηση ''Όταν σκέφτομαι ένα λεκέ από αίμα στο χαλί θυμάμαι ότι_________ ''(συμπληρώνοντας το κενό με το βασικό γεγονός της ανάμνησης του πχ: ''η γυναίκα μου αντιμετώπιζε τα πάντα με γέλιο'' ή ''είχαμε περάσει υπέροχα στην πρώτη μας επέτειο'')

Αυτό το βασικό μηχανισμό θα επαναλάβουν με τη σειρά τους όλοι οι παίκτες με τη διαφορά ότι την πρώτη φορά θυμούνται μια ευχάριστη ανάμνηση, την δεύτερη μια δυσάρεστη και την τρίτη τον λόγο που έφτασαν στην αμνησία.

Το παιχνίδι είναι τρομερά δημιουργικό και απολαυστικό αν και ίσως εξαντλητικό. Ένα σημαντικό μειονέκτημα που θέλει προσοχή (και που μου χάλασε κάπως και το μοναδικό session που έχω παίξει μέχρι σήμερα) είναι η περίπτωση κάποιος παίκτης να έχει εντελώς διαφορετικές προσδοκίες από το πως θα εξελιχθεί η ιστορία. Δηλαδή κάποιος να θέλει να δημιουργήσει εξωφρενικές κωμικές καταστάσεις ενώ οι υπόλοιποι να παίζουν πιο ρεαλιστικά. Το παιχνίδι βγάζει μια μελαγχολία που μπορεί να μην είναι αυτό που θέλει κάποιος για να περάσει το βράδυ του. Πριν παίξετε εξηγήστε σε όλους ότι το πιο πιθανό είναι να προκύψουν ''άνω των 18'' καταστάσεις στο παιχνίδι με όλα τα επακόλουθα. Συμφωνήστε στον τόνο που θα έχει το session.

Στα συν είναι η μικρή διάρκεια 3-4 ώρες, ότι είναι αυτοτελές, ότι δεν χρειάζεται καμία προετοιμασία και ότι οι παίκτες μαθαίνουν τους κανόνες καθώς παίζουν, απλά ανοίγεις το βιβλίο και διαβάζεις. Το PDF κοστίζει κάπου €7, το βιβλίο περίπου 10 λίρες + p&p. Είναι στημένο σαν ιατρικό αρχείο με φακέλους, διαγνώσεις και φωτογραφίες ανάλογες, περιέχει actual play υπό την μορφή ιατρικού απόρρητου, διαφορετικά ερωτηματολόγια (Κατασκοπίας ή Call of Cthulhu), έτοιμες ''memory triggers'', συμβουλές και τεχνικές.

20120917-201221.jpg

Διάφορα άλλα σχετικά:
Η τεχνική Ναι, και είναι η βάση της τεχνικής του αυτοσχεδιασμού στο θέατρο. Βοηθάει στο να μην φτάνει σε αδιέξοδο η ιστορία.

Ο σχεδιαστής του παιχνιδιού ασχολείται ενεργά με αυτοσχεδιασμό.

Το A Penny for My Thoughts ανήκει σε μια κατηγορία RPG που ονομάζεται GM-less επειδή δεν έχει Game Master όπως τα παραδοσιακά παιχνίδια ρόλων. Επίσης ονομάζεται indie game ή small press όπως τα περισσότερα που εκδίδονται έξω από τις μεγάλες εταιρίες και χαρακτηρίζονται συχνά από ένα αέρα πειραματικό ή και αντισυμβατικό. Πολλά από αυτά δεν είναι 100% roleplaying games αλλά story games.

Προτεινόμενη ταινία: