Σάββατο, 08 Ιουνίου 2019 14:53

Τα Αρχέτυπα στα Fantasy RPGs Vol 4: Ninja

Γράφτηκε από τον
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

 

Σκοπός αυτής της σειράς άρθρων είναι να διερευνήσει τις ρίζες των αρχέτυπων, που εμφανίζονται στα παιχνίδια ρόλων φαντασίας. Όλοι μας σχεδόν γνωρίζουμε για παράδειγμα τα ονόματα των κλάσεων του Dungeons & Dragons, αλλά ξέρουμε πραγματικά πώς δημιουργήθηκαν και από πού έχουν εμπνευστεί? Πολλά από αυτά τα αρχέτυπα έχουν μεταλλαχθεί με το πέρασμα των χρόνων και τις διαφορετικές απεικονίσεις τους σε κάθε είδους συστήματα και fantasy settings και ίσως θα ήταν αδύνατο να καταφέρει κανείς να δώσει ένα πλήρως αντιπροσωπευτικό προφίλ. Γι’ αυτό το λόγο, θα δοθεί πρωτίστως βάση στην αρχική ιδέα πίσω από την δημιουργία αυτών των αρχέτυπων κατά την περίοδο που πρωτοεμφανίστηκαν και δευτερευόντως θα προσπαθήσουμε να παρακολουθήσουμε τη μετέπειτα εξέλιξή τους. Ελπίζω να είναι ένα “ιστορικό” ταξίδι που θα μας βοηθήσει όλους-συμπεριλαμβανομένου και του συντάκτη- να ανακαλύψουμε κρυμμένες πτυχές του hobby που τόσο αγαπάμε!

 
Ο Νίντζα είναι μία σκοτεινή φιγούρα που ο θρύλος θέλει οι ρίζες του να ξεκινούν κάπου στην φεουδαρχική Ιαπωνία (2o αι. - 20ο αι. μ.Χ.).
H εικόνα που γνωρίζουμε για αυτούς  μέσα από το φανταστικό, και τις παραγωγές του Ηollywood, μας παρουσιάζουν μια φιγούρα με υπερφυσικές ικανότητες, η οποία καταφέρνει πράγματα όπου η κοινή λογική του δυτικού πολιτισμού δυσκολεύεται να αποδεχτεί ως “αληθινά” συμβάντα.
Το “πρόβλημα” είναι πως ακόμα και στην γενέτειρα τους, οι επίσημες πληροφορίες για τους ίδιους είναι είτε ελάχιστες, είτε αγγίζουν τη σφαίρα που υπερφυσικού. Αυτό μας οδηγεί σε δύο συμπεράσματα:

 

 

  1. Πως πρόκειται για κάποια μυστική κοινωνία (τάγμα, αίρεση, οργανισμό, κλπ) που περιβλήθηκε με θρύλους για να αποπνέει φόβο.
  2. Πως απλά δεν υπάρχει κάτι τέτοιο και είναι απλά ένας αστικός θρύλος που πήρε μεγάλες διαστάσεις.

    Προς χάριν του άρθρου θα εξετάσουμε το αρχέτυπο του Νίντζα υπό το πρίσμα του πρώτου συμπεράσματος. 

     

Ονομασία: Ninja ή Shinobi ;

Πολλές φορές ο όρος Νίντζα απαντάται και ως Shinobi.
Στα Ιαπωνικά κατ' ακρίβεια ονομάζεται Shinobi, μια ονομασία που πήρε από έναν επιφανή Ιάπωνα ιστορικό κάπου στον 6ο αι. μΧ. . 
Το λήμμα “Shinobi” αποτελείται από τρία ιδεογράμματα :  “Shi”, εκείνος που δραστηριοποιείται με κάτι, “no” ειδικός / ειδήμονας και “bi” πληροφορίες. Επομένως  Shinobi σημαίνει “ειδικός στον τομέα συλλογής πληροφοριών”.
Η έρευνα της λέξης Νίντζα, οδηγεί αιώνες πίσω από την φεουδαρχική Ιαπωνία, στις κινέζικες δυναστείες (~2300 π.Χ) . Εκείνη την εποχή οι Νίντζα ήταν γνωστοί ως Καν (Kan). Το κινέζικο βιβλίο στρατηγικής Sonshi αναφέρεται στους Καν ως το πιο σημαντικό τμήμα ενός στρατού. Μιας και μόνο αυτή η τάξη ήταν ικανή στο να αναλαμβάνει φαινομενικά αδύνατες αποστολές για έναν κοινό στρατιώτη: το να κλέψει τα σχέδια του εχθρού μέσα από την σκηνή του στρατηγού ή να δολοφονηθεί ο στρατηγός την νύχτα πριν την μάχη για να μείνει ο εχθρός “ακέφαλος” και κατά συνέπεια αποσυντονισμένος.
Το Καν σαν ιδεόγραμμα σημαίνει το κενό : το κενό ανάμεσα σε δυο παραθυρόφυλλα που ο Νίντζα θα καταφέρει να εισβάλει μέσα στο κτίριο, ή την ρήξη ακόμα και ανάμεσα στις ανθρώπινες σχέσεις.
Οι Καν δεν περιορίζονταν μονό στις δολοφονίες αλλά και στην τέχνη του σαμποτάζ :  αληθοφανείς πληροφορίες μπορεί να αποστελλόταν σε μια συμμαχική δύναμη του εχθρού ενώ αυτός δέχεται επίθεση. Οι πληροφορίες αναφέρουν στους συμμάχους πως όλα βαίνουν καλώς και στο γειτονικό βασίλειο και επικρατεί ειρήνη.  Οι αμυνόμενοι δεν θα λάβουν ποτέ βοήθεια από την συμμαχία, άρα η συμμαχία θα αποφανθεί άχρηστη. 
Σαμποτάζ και άλλες τέτοιες τεχνικές ανορθόδοξου πολέμου ήταν ο τρόπος των Καν.

 

σσ: θεωρώ πως αυτό τους κατατάσσει στην κατηγορία των ειδικών δυνάμεων  των στρατών της εποχής μας (Navy seals, O.Y.K. κτλ) με την διαφορά πως βασίζονταν εξολοκλήρου στην ψυχοσωματική τους εκπαίδευση.

 

 

Λίγη ιστορία για τον Νίντζα:

Κατά την περίοδο της φεουδαρχικής Ιαπωνίας οι δεισιδαιμονίες αποτελούσαν αγκυροβολημένη αντίληψη στις ζωές των ανθρώπων. Αυτή η νοοτροπία ήταν τόσο βαθιά που η έννοια της μαγείας (κατάρες, θεραπείες, δαίμονες, μάντεις και μάγοι) θεωρούνταν κάτι το υπαρκτό.
Πέραν των υπερφυσικών αντιλήψεων μία ακόμα ακλόνητη ιδέα κυριαρχούσε: αυτή της αυστηρής κοινωνικής διαστρωμάτωσης.
Οι διαφορετικές και πολλές σέκτες εξασφάλιζαν την σταθερή δομή του φέουδου δημιουργώντας χάσματα που κανείς δεν μπορούσε να υπερβεί η να αψηφήσει. Η σέκτα που κάποιος γεννιόταν προκαθόριζε όλη την ζωή του. Κανείς δεν μπορούσε να αλλάξει σέκτα, μιας και πλέον αυτό ήταν το ριζικό του. Από αυτή την αντίληψη απέρρεε μια κοινωνία “ανώτερων” και “κατώτερων” ανθρώπων με τρομερή διαφορά στα δικαιώματα τους.*
Οι σαμουράι, όντας ευγενείς πολεμιστές και προσωπική φρουρά κάποιου άρχοντα είχαν το δικαίωμα να οπλοφορούν και μάλιστα να ακρωτηριάζουν τους “κατώτερους ανθρώπους” ως απόδοση δικαιοσύνης όταν το έκριναν σκόπιμο. Βέβαια αυτό τις πιο πολλές φορές αποτελούσε πρόφαση για να δοκιμάζουν τα σπαθιά τους (Katana) σε περιόδους “ειρήνης”. Αυτό ήταν ένα από τα πολλά παραδείγματα κατάχρησης εξουσίας των “ανώτερων” ανθρώπων.  Τέτοιες κοινωνικές ανισότητες προφανώς πυροδότησαν το μίσος των κατώτερων σεκτών. Σε ένα έθνος με ΤαοΪστικό πυρήνα σκέψης το κάρμα (δράση-αντίδραση σε συμπαντικό επίπεδο) ήταν κάτι το αναμενόμενο να κάνει την εμφάνιση του.
Οι Νίντζα ήταν η αντίρροπη δύναμη που εμφανίστηκε εκείνη την περίοδο. Έκαναν την αρχική τους εμφάνιση γύρω στον 2ο-6οαι. μ.Χ. μέσα από  κατώτερες κάστες. 
Ο Νίντζα είναι ελευθέρων ηθών, τουλάχιστον έτσι έμοιαζε στα μάτια των υπολοίπων. Είναι ικανότατος στο να περνάει απαρατήρητος και στην πολεμική τέχνη του Νιντζίτσου.
Ειδικεύεται στην τέχνη του καμουφλάζ, στην άρτια χρήση μιας μεγάλης γκάμας όπλων και στην κατασκοπεία/ δολοφονίες.

 

Ο Shoto T. Tanemura, είναι ένας δάσκαλος πολεμικών τεχνών -ίσως ο πιο διακεκριμένος στην Ιαπωνία, αν κρίνω από τους τίτλους που κατέχει - και πρόεδρος του οργανισμού Νιντζίτσου. Ο ίδιος, ως Ninjιtsu Grandmaster, έχει εμφανίσει στο φώς ένα βιβλίο με όνομα “Τα μυστικά του Νίνπο” ( Ninpo Secrets: Philosophy, History and Techniques, Shoto T. Tanemura), παρουσιάζει τους Νίντζα μέσα από έναν σκοτεινό ρομαντισμό.
Αναλύοντας ο ίδιος την ρίζα της λέξης, καταλήγει μετά πολλών στην φράση “η καρδία-” ή/και “το χέρι του θεού” μιας και η κοινωνίες τους βασίζονταν στις πολεμικές τέχνες και την θρησκεία. Παρουσιάζει τους Νίντζα ως διάφορες φατρίες (clans) που η κάθε μια εντρυφούσε σε κάποια τέχνη: οπλοποιεία, ηθοποιία, βοτανολογία* κλπ και όλες μαζί ειδικεύονται στις (πολεμικές) τέχνες του Νιντζίτσου.
Oι Shinobi έπαιρναν τον ρόλο του εκδικητή (Vigilante) και παρακολουθούσαν τα δρώμενα στις πόλεις κατέχοντας διπλή ταυτότητα. Ποτέ δεν πρόδιδαν την μυστική τους ταυτότητα και σκοπός ζωής ήταν να εξαλείψουν κάθε διαφθορά που θα εμφανιζόταν. Αυτός ο αυτοσκοπός πηγάζει από έναν αμφίβολης ηθικής “κώδικα τιμής”.
Στο ίδιο βιβλίο γίνονται αναφορές εργαλείων-όπλων, “γάντια” αναρρίχησης, πλωτά υποδήματα - ναι, με σκοπό να πλέει κάποιος στην επιφάνεια του νερού αθόρυβα. Μάλιστα αναλύει και το στίχο από ένα γιαπωνέζικο ποίημα (χαικού) 
Εξηγώντας πως είναι ζωτικής σημασίας στην τέχνη της απόκρυψης (Stealth) κάποιος να προσέχει να είναι πάντα κόντρα στον άνεμο για ευαίσθητες μύτες και η σκιά του να είναι πάντα από πίσω του για να μην προδώσει την θέση του.Βέβαια η απόκρυψη δεν περιορίζεται μέσα σε μαύρες στολές, αλλά γενικά μέσα στην ίδια την αντίληψη του ανθρώπινου νου. 
Ο συγγραφέας διηγείται μια ιστορία για ένα στρατηγό που είχε μεταμφιεστεί σε γκέισα και πήγε στην σκηνή του εχθρικού στρατηγού. Η “γκέισα” φρόντιζε τον στρατηγό σε τέτοιο πιστευτό βαθμό που ο αντίπαλος του όχι μόνο δεν υποψιάστηκε τίποτα, αλλά κάλεσε την γκέισα να κάτσει στα πόδια του. Η μεταμφιεσμένη γκέισα τότε κατάφερε να χώσει το στιλέτο του στην καρδιά του αντιπάλου του που είχε ρίξει εντελώς τις άμυνες του. Εκείνος καθώς ξεψυχούσε ανακοίνωσε τον “δολοφόνο του” ως αυθεντία (Master) των πολεμικών τεχνών. Μιας και οι πολεμικές τέχνες, η στρατηγική και η πολιτική μοιράζονται τα ίδια θεμέλια: προετοιμασία και εξαπάτηση.
H εντρύφηση τους στην πολεμική τέχνη του νιντζίτσου και γενικά στις τεχνικές δολοφονίας ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του Νίντζα. 
Αυτό δεν συμβαίνει για λόγους που έχουμε όλοι δει λίγο πολύ στις ταινίες με τους ήρωες/εκτελεστές, όπου ένας τους τα βάζει με έναν λόχο και τους ξεπαστρεύει.
Αν και ικανοί στην μάχη σώμα με σώμα, ήταν η έσχατη λύση σύμφωνα με την “πολιτική” τους.
Οι πολεμικές τέχνες εκτός άλλων βασίζονται στην ψυχοσωματική καταπόνηση, έτσι ώστε ο ασκούμενος να καταφέρει να φτάσει ένα νοητικό επίπεδο όπου είναι ακατάβλητος σε σώμα και νου (δες φιλοσοφία των μάχιμων Σάο Λεν). Αυτό τους καθιστούσε ιδανικούς πράκτορες, μιας και εάν αιχμαλωτιζόταν κάποιος τους, δεν υπήρχε περίπτωση να μιλήσει μέχρι να πεθάνει από τα βασανιστήρια.
Ο Tanemura μας λέει πως ο Shinobi γνωρίζει ότι είναι ένα εργαλείο και ακολουθεί έναν κώδικα τιμής που αποσκοπεί στο ανώτερο καλό και πως αν τον σπάσει, πχ για να μισθώσει τις υπηρεσίες του, ξέρει ότι η ποινή είναι θάνατος απ' την φατρία του.

Απο την άλλη σε ιστορικές αναφορές βρίσκουμε την λέξη Shinobi σημαίνει η φράση “να κλέψει”, “να κρυφτεί”. 
Ο ιστορικός Kiyoshi Watatani δηλώνει ότι οι Νίντζα εκπαιδεύονταν για να είναι ιδιαίτερα μυστικές οι δράσεις και η ύπαρξή τους: Ερχόμενοι από άτομα κατώτερων καστών περνούσαν απαρατήρητοι ανάμεσα στους άρχοντες . Αυτό τους παρείχε ευχέρεια στο να εξελίξουν μια υποχθόνια δύναμη χωρίς να τους αντιληφθεί η εξουσία.
Για να γίνει κάποιος Νίντζα, θα έπρεπε να είχε το “προσόν” να γεννηθεί μέσα σε κάποια από τις φατρίες τους. 
Αυτό που τους ξεχώριζε από κοινές εγκληματικές οργανώσεις της εποχής, ήταν και η κοινωνική δομή ανάμεσα στις φατρίες.


Φατρίες (Ninja clans)

Αυτά που γνωρίζουμε με σιγουριά για τους Νίντζα, είναι πως συντάσσονταν σε φατρίες. Ανάμεσα στις φατρίες υπήρχε  Οι πιο γνωστές στην ιστορία φέρουν τα ονόματα Κόγκα και 'Ιγκα.
Κάθε φατρία αποτελούσε (ή αποτελεί) μια συγκεκριμένη σχολή Ninjιtsu.  Πέραν του κοινού πυρήνα, κάθε φατρία εξέλισσε τις δικές της τεχνικές. Η παράδοση θέλει κάποια σχολή να ειδικεύεται σε τεχνικές μάχης που σπάνε κόκαλα,  άλλη στον πνιγμό, άλλη στο υπνωτισμό κοκ. Επίσης κάθε φατρία είχε τις δικές τις τακτικές ως ομάδα, όπως το να προκαλεί αντιπερισπασμό με φωτιά, να δηλητηριάζει το φαγητό κ.α. . Τα μέλη κάθε φατρίας διεκδικούσαν μια θέση ανάμεσα στους νίντζα με κληρνομικό δικαίωμα και ανάλογα με τις ικανότητες τους (πετυχημένες αποστολές) ανέβαιναν στην ιεραρχία.
Απο ιστορικές αναφορές γνωρίζουμε πως ο Επικεφαλής κάθε φατρίας είχε τον τίτλο Daimyō, δηλαδή Φεουδάρχης. 

 

Οι αναφορές για αυτούς είναι τόσο μπερδεμένες μέσα σε αναληθείς πληροφορίες (η τέχνη της απόκρυψης που λέγαμε) που για να βγει ένας εύπεπτος και υγιής συλλογισμός θα γίνει εστίαση στις πιο απαντώμενες. H πιο γνωστή “ιστορία” που γνωρίζουμε για αυτούς, πέραν κάθε ρομαντισμού, είναι πως δρούσαν σαν μισθοφόροι και μυστικοί πράκτορες.  Άλλες εκδοχές της ιστορίας θέλουν τους Νίντζα να είναι μισθοφόροι που οι σαμουράι μίσθωναν για να εκτελέσουν διάφορες ενέργειες όπου το κοινωνικό υπόβαθρο των δεύτερων και ο κώδικας τιμής τους(Βushido) δεν τους επέτρεπε να τα πράξουν οι ίδιοι- δολοφονίες, εκβιασμούς, εμπρησμούς κλπ.
Οι έμποροι στην Ιαπωνία θεωρούνταν από τις κατώτερες κάστες, μιας και δεν μοχθούσαν ιδιαίτερα για την επιβίωση τους. Ο χρυσός όμως μπορούσε να αγοράσει της υπηρεσίες των Νίντζα δίνοντας στους έμπορους “ ανεπίσημη δύναμη ”, δυσανάλογη για την κοινωνική τους υπόσταση και αυτό κίνησε το ενδιαφέρον πιο σημαντικών προσώπων. 
Με τα χρόνια όλο και μεγαλύτεροι άρχοντες άρχισαν να ενδιαφέρονται για τις αξιοσημείωτες ικανότητες τους στην κατασκοπεία και σε άλλες τέτοιες υποχθόνιες δράσεις, μιας και ήταν οι καλύτεροι του είδους τους σε όλη την χώρα (αν όχι σε όλη την υφήλιο).
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι διάφορες φατρίες να παραμένουν στην αφάνεια, όπως ούτως η άλλως ήθελε το κοινωνικό σύστημα τότε, και με μυστικότητα να θησαυρίζουν συλλέγοντας παχυλές αμοιβές για τις υπηρεσίες τους. 
Με τους πόρους (χρυσάφι και “χάρες”) που ερχόταν από τα ανώτερα στρώματα οι φατρίες ήταν σε θέση να επεκτείνουν τις δράσεις τους, τα μέλη τους και βέβαια να εξελίξουν τις τεχνικές τους. 
Αποτέλεσμα της αυξανόμενης δύναμης τους ήταν πως σε κάποιες πόλεις (πχ Κιότο) μόλις ο ήλιος έδυε, οι Νίντζα έκαναν στην κυριολεξία κουμάντο. 
Η τελευταία αναφορά (που κατάφερα να βρω) είναι από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο:
Η κυβέρνηση της Ιαπωνίας  χρησιμοποιούσε τους Νίντζα ως μισθοφόρους για εκτελέσουν σχεδόν απίθανες αποστολές (δολοφονίες αξιωματικών, σαμποτάζ κοκ) αλλά με το πέρας του πολέμου απλά τους “αγνόησε”. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι Νίντζα να βγούν στην παρανομία, σαν ληστές του δρόμου και άλλες ανάλογες παρακμιακές δράσεις μιας και ήταν ζήτημα επιβίωσης.
Μάλιστα μέσα στην περίοδο 1950-1959 χρειάστηκαν 51.000 Ιάπωνες στρατιώτες για να κατατροπώσουν 5000 Νίντζα.

 

 

Η τέχνη του καμουφλάζ (Stealth).

Κανείς(;) δεν μπορεί να πει με σιγουριά τι ισχύει και τι όχι από όλα αυτά που αναφέρονται. Κάθε Νίντζα που σέβεται τον εαυτό του ξέρει να αποφεύγει τα φώτα (γενικά αλλά και) της δημοσιότητας, αλλά ο χρόνος τα μαρτυράει όλα στους μεταγενέστερους.
Στην ποπ κουλτούρα τον ξέρουμε ως μια μαυροντυμένη φιγούρα σε χαρακτηριστική στολή (Shozoku). Βέβαια στην πραγματικότητα φορούσαν τέτοια στολή μόνο όταν θέλανε να περάσουν λαθραία (Stealth) από κάπου κατά την διάρκεια της νύχτας μιας και γίνονταν ένα με τις σκιές. Η προέλευση αυτής της στολής είναι από τις ενδυμασίες που φορούσαν σε κουκλοθέατρα οι χειριστές των νευρόσπαστων για να μην φαίνονται οι ίδιοι κατα την διάρκεια της παράστασης.
Στην πραγματικότητα οι μεταμφιέσεις τους ποίκιλαν από ζητιάνους ως ιερείς. Αυτό τους παρείχε πρόσβαση σε διάφορα μέρη χωρίς να κινήσουν υποψίες ή αφάνεια ανάμεσα στο πλήθος. Ποιος θα υποπτευθεί τον ένας ψαρά που ίσα καταφέρνει να επιβιώσει στο περιθώριο, ότι το βράδυ χειρίζεται με επιδεξιότητα τα δίχτυα του για να αιχμαλωτίσει κάποιον.

 

Όπλα.

Αν και οι νίντζα έδειχναν μεγάλη προτίμηση στο Katana ως όπλο επιλογής, μιας και ήταν ένα πολυεργαλείο στα χέρια τους- εκτός απο εξαιρετικής ποιότητας όπλα, η λαβή τους βοηθούσε στο να σκαρφαλώνουν, να αναισθητοποιούν τον εχθρό, η λεπίδα του περνούσε εύκολα ανάμεσα από τις σχισμές στον ξύλινο τοίχο, και άλλα τέτοια διάφορα ευφάνταστα κόλπα.
Πέραν των καλοζυγισμένων μαχαιριών (Kunai), τα γνωστά "αστεράκια" (Shuriken) και πολλά ακόμα γνωστά όπλα της εποχής, τα περισσότερα ήταν ή αυτοσχέδια ή καμουφλαρισμένα σε "αθώα" εργαλεία που χρησιμοποιεί ένας τεχνίτης ή αγρότης στην δουλεία του. Σε κάθε περίπτωση ο σκοπός ήταν ο ίδιος: να περνάει το όπλο απαρατήρητο για ευνόητους λόγους.


Θρυλικές ικανότητες

Οι πληροφορίες άνωθεν προέκυψαν από ένα βιβλίο, λαογραφικές αναφορές και (αν)επίσημές πληροφορίες (web). Έγινε αποφυγή των “εκτός” λογικής ικανοτήτων τους: Όπως το να εξαφανίζονται μέσα στις σκιές ή να πετούν πάνω τις σκεπές των κτιρίων μέχρι και να μπορούν να ακινητοποιούν κάποιον μονο με την δύναμη της θέλησης τους.
Κάθε ιστορία όμως, όσο εξωπραγματική και αν φαίνεται, έχει εμπνευστεί από πραγματικά γεγονότα.
Για παράδειγμα μια ύπουλη καρφίτσα εμποτισμένη με νευροτοξίνη μπορεί να προκάλέσει "αιφνίδια παράλυση", πριν ακόμα το υποκείμενο προλάβει να νίωσει το τσίμπημα. Συμβάν που ένας τρίτος μάρτυρας εύκολα μπορεί να αναφέρει ως υπερφυσική ικανότητα.
Οι τεχνικές νιντζίτσου δίδασκαν πως να περνούν απαρατήρητοι και εξασφάλιζαν ότι ο αντίπαλός δεν γνωρίζει την ύπαρξη του Νίντζα. Μπορούσαν να τρέξουν αθόρυβα, μιας και είχαν εκπαιδευτεί στο πως οι μηροί τους να απορροφούν τον κραδασμό των βημάτων τους με την βοήθεια πρόσθετων πανιών γύρω απ’ τις πατούσες τους (κάτι ανάλογο με τον βηματισμό της γάτας). 
Αξίζει να σημειωθεί πως αυτή η τεχνική εμπεριείχε και διδαχές μυστικισμού βασισμένες στο Kuji-kiri. Το Kuji-kiri αποτελεί μυστικιστικές τεχνικές ταοϊσμού που σύμφωνα με τον θρύλο, κάποιος κάνοντας ανάλογες χειρονομίες και προφέροντας ανάλογες λέξεις (ονομασίες θεοτήτων και ζώων) μπορεί να προκαλέσει "εξορκισμούς" και θεραπείες. Οι Νίντζα κατέχοντας αυτές τις τεχνικές, μπορούσαν να επιτύχουν διάφορα πράγματα που αγγίζουν την σφαίρα του υπερφυσικού. Παρατηρώντας αυτές τις πεποιθήσεις από την σκοπιά του 21ου αιώνα, ανιχνεύονται αρκετά "κενά" στις ιστορίες που διαπλέκονται.
Για παράδειγμα:
Κάποιος που του έκοψαν μια αρτηρία κατά την διάρκεια μιας μάχης, αλλά "κατέχει" τον τρόπο να πάψει την αιμορραγία (είτε με κάποιο αιμοστατικό είτε με κάποια τεχνική αυθυποβολής ) εύκολα μπορεί να μπερδευτεί πάνω στον πανικό της μάχη ως "μαγεία" ή "υπερφυσικό", σε μια εποχή που η δεισιδαιμονία κυριαρχεί. 
Ως υπεραθλητές μπορούσαν να ξεφύγουν από ένα αδιέξοδο, σκαρφαλώνοντας με την βοήθεια εργαλείων, στο φαινομενικά λείο τοίχο. Για έναν φρουρό ίσως να ήταν πρόβλημα έως αδιανόητο το να ακολουθήσει έναν Νίντζα που πήδηξε από τον δεύτερο όροφο κάποιας παγόδας για να χαθεί μέσα στα δέντρα. Κάποιος που μπορεί να διανύσει εκατό (100) χιλιόμετρα την ημέρα μέσα σε δύσβατη περιοχή, είναι δύσκολο να τον ακολουθήσει κανείς που δεν έχει ανάλογη εκπαίδευση.
Αυτές οι αξιοσημείωτες ικανότητες που κατείχε ένας Νίντζα μέσα από την σκληρή εκπαίδευση, τον καθιστούσαν φονικό όπλο και λειτουργώντας -σχεδόν- πάντα ομαδικά, ήταν καταπώς ανυπέρβλητοι, μιας και εκπαίδευση Νίντζα είχε μόνο κάποιος που ήταν Νίντζα.
Ο ανθρώπινος νους έχει την τάση να φοβάται ότι δεν μπορεί να “κατανοήσει” και οι Νίντζα το γνώριζαν αυτό. Όσα λιγότερα γνώριζαν για αυτούς όσοι δεν ήταν στις τάξεις τους τόσο μεγαλύτερος ο φόβος που απέπνεαν και ο φόβος όπως όλα τα δυνατά συναισθήματα, είναι πηγή αστείρευτης έμπνευσης.
Καλλιεργούσαν τον φόβο των γύρω τους, και διέδιδαν ιστορίες μπλεγμένες με δεισιδαιμονίες που απέτρεπαν τους περισσότερους από το να εμπλακούν στις υποθέσεις τους. Πράγμα που τους επέτρεπε να “ξεγελούν” τον εχθρό. Όταν ο φόβος έχει παγιώσει για κάτι μέσα στο μυαλό είναι εύκολο να παρεξηγηθούν γεγονότα.
Μια ομάδα πανόμοια ντυμένη με μαύρα ρούχα που γλιστράει μέσα στα σκοτάδια είναι εύκολο να συγχυστεί για μια μεμονωμένη οντότητα που χάνεται μέσα στις σκιές και "τηλεμεταφέρεται" από δωμάτιο σε δωμάτιο μοιράζοντας θάνατο ή καθώς ένας (αλλά ήταν Νίντζα) πολεμούσε με ένα μάτσο φρουρούς ξαφνικά κάποια σημαντικά έγγραφα “χάθηκαν” ως δια μαγείας από το γραφείο του άρχοντα. Αντιπερισπασμός για να γίνει η κλοπή δηλαδή.
(σσ: Αυτό είναι μια υπόθεση βέβαια, που προέκυψε μελετώντας τους τρόπους τους. Κατέληξα πως ο Shinobi γνωρίζει και εκμεταλλεύεται τα πάντα γύρω του ως εργαλείο, συμπεριλαμβανομένου και του κορμιού του, για να πετύχει τους σκοπούς -αποστολή- του. Μιας και το πραγματικό όπλο είναι ο νους του.)



Η εισαγωγή του Νίντζα στα παιχνίδια ρόλων


Η πρώτη εμφάνιση του Νίντζα έγινε στο Oriental Αdventures ( ΑD&D, Gary Gygax, David “Zeb” Cook François Marcela-Froideval, 1985) και μια πιο εκτενή αναφορά μπορεί να βρεθεί στο The Complete Ninja's Handbook ( 2e AD&D, 1995).
( Περαιτέρω αναφορές για την κλάση και την εξέλιξη της θα ακολουθήσουν σε εκ νέου άρθρο που θα βασιστεί στην ανάλυση των μηχανισμών του παιχνιδιού).

 

Συμπέρασμα: Αν και υπάρχουν οργανισμοί νιντζίτσου κανείς δεν μπορεί να πεί με σιγουριά τι υφίσταται και τι όχι. Εαν υπάρχει κάπου εκεί έξω κάποιος που γνωρίζει περισότερα για αυτήν την συγκεκριμένη "ομάδα", ας μοιραστεί τις γνώσεις του μαζι μας στα σχόλια. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας πως θα ενοχλήθούν οι νίντζα που βγαίνουν τα απλυτα τους στην φόρα. Ο Λαβύρινθος είναι μια αρκετά περίπλοκη κρυψώνα, σε βαθμό που ούτε ένας νίντζα δεν θα μπορούσε να βρεί κάποιον :P 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Δημήτρης Μπούτσικας

Βάρδος που -δεν έμαθε ποτέ να παίζει μουσική και- διψάει για καλές ιστορίες. Λάτρης του φανταστικού, οπαδός της φιλοσοφίας, αρχάριος αποκρυφιστής και μηδαμινός μαθητής εσωτερικών πολεμικών τεχνών (αμόνγκ πλέντη άδερ). Παλαίμαχος gamer (από πάσα είδους κονσόλα έως ΜΜΟRPG/RTS/MOBA) μέχρι που ανακάλυψα τις απίθανες δυνατότητες που προσφέρουν τα "παιχνίδια ρόλων" και βρήκα ένα ανώτερο νόημα μέσα στο φανταστικό. Εδώ βρέθηκα μάλλον κατά τύχη. Στο διάβα μου συνάντησα μια ομάδα από μινώταυρους και αφου αντί για μάχη ανταλλάξαμε ιστορίες, μου έδειξαν την είσοδο του λαβύρινθου.

-Stay awhile and listen.....