Τετάρτη, 12 Μάρτιος 2014 00:00

Τα Αρχέτυπα στα Fantasy RPGs Vol 1 : PALADIN

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Σκοπός αυτής της σειράς άρθρων είναι να διερευνήσει τις ρίζες των αρχέτυπων, που εμφανίζονται στα παιχνίδια ρόλων φαντασίας. Όλοι μας σχεδόν γνωρίζουμε για παράδειγμα τα ονόματα των κλάσεων του Dungeons & Dragons, αλλά ξέρουμε πραγματικά πώς δημιουργήθηκαν και από πού έχουν εμπνευστεί? Πολλά από αυτά τα αρχέτυπα έχουν μεταλλαχθεί με το πέρασμα των χρόνων και τις διαφορετικές απεικονίσεις τους σε κάθε είδους συστημάτα και fantasy settings και ίσως θα ήταν αδύνατο να καταφέρει κανείς να δώσει ένα πλήρως αντιπροσωπευτικό προφίλ. Γι’ αυτό το λόγο, θα δωθεί πρωτίστως βάση στην αρχική ιδέα πίσω από την δημιουργία αυτών των αρχέτυπων κατά την περίοδο που πρωτοεμφανίστηκαν και δευτερευόντως θα προσπαθήσουμε να παρακολουθήσουμε τη μετέπειτα εξέλιξή τους. Ελπίζω να είναι ένα “ιστορικό” ταξίδι που θα μας βοηθήσει όλους-συμπεριλαμβανομένου και του συντάκτη- να ανακαλύψουμε κρυμμένες πτυχές του hobby που τόσο αγαπάμε!



image

Ξεκινώντας αυτήν την άτυπη έρευνα θα ασχοληθούμε με τον Paladin. Είναι το αρχέτυπο του Ιππότη με τη γυαλιστερή πανοπλία, του υπερασπιστή των αδυνάτων, του πολεμιστή με ισχυρό κώδικα τιμής που τις περισσότερες φορές πολεμά και ζει ως η ενσάρκωση του Καλού (είτε αυτό λέγεται το δόγμα μιας θεότητας είτε κάποια Ιδέα κτλπ).

Ας ξεκινήσουμε το όνομα του αρχέτυπου. Η λέξη προέρχεται από το λατινικό Palatinus ή Palatine που στην εποχή της αρχαίας Ρωμαικής Αυτοκρατορίας σήμαινε κάποιον από τους οικονόμους του Αυτοκράτορα, οι οποίοι ζούσαν στο Παλάτι. Η στενή σχέση του όρου με την αριστοκρατία έχει διατηρηθεί μέχρι και τις μέρες μας. Γρήγορα, ο χαρακτηρισμός αυτός έφτασε να αναφέρεται σε όλους τους στενούς συνεργάτες του Θρόνου και τελικά στο Μεσαίωνα χαρακτήριζε κάθε είδους
υψηλά ιστάμενους, από τους Judices Palatini, άμεσους βοηθούς του εκάστοτε Πάπα, μέχρι βαρώνους και δούκες άλλων δυναστειών.

Την εποχή του Καρλομάγνου και των μετέπειτα Σταυροφοριών βρίσκουμε αναφορές στους 12 (μυθικούς) πολεμιστές του Αυτοκράτορα (palatins στα αρχαία Γαλλικά) σε λογοτεχνικά κείμενα τα οποία αναφέρονται στις νίκες των Ευρωπαίων εναντίον των Σαρακηνών. Συγκεκριμένα στο ποίημα “Τhe Song Of Roland”  ο κύριος ήρωας Roland, ανηψιός του Αυτοκράτορα Καρλομάγνου και ηγέτης της Αυτοκρατορικής Φρουράς, παρουσιάζεται να πολεμά ηρωικά σε ενέδρα Σαρακηνών κι ενώ οι περισσότεροι άντρες του κείτονται νεκροί, αυτός αρνείται να καλέσει για βοήθεια. Τη στιγμή που τελικά το αποφασίζει, φυσάει με τόσο πάθος και δύναμη το πολεμικό κόρνο, που οι κρόταφοί του “ανατινάζονται”. Τελικά πεθαίνει από το τραύμα του πριν προλάβει να καταφθάσει ο Καρλομάγνος για να βοηθήσει. Στο ίδιο ποίημα ο Thierry, ένας άλλος πολεμιστής του Αυτοκράτορα, προκαλείται σε μονομαχία από έναν προδότη εντός των τάξεων της Αυτοκρατορίας και ενώ ο αντίπαλος είναι κατά πολύ ανώτερος, εν μέσω Θεϊκής Παρέμβασης, ο Thierry καταφέρνει τελικά να νικήσει!

image

Στο ποίημα αυτό που γράφτηκε μέσα στον 11ο αιώνα και αναφέρεται στη Μάχη του Roncevaux το 778, θεωρώ ότι βλέπουμε πολύ διακριτά τα στοιχεία του αρχέτυπου όπως την ηρωικότητα, την προσήλωση στις αρχές και το Καλό (με τα μάτια των Ευρωπαίων οι Σαρακηνοί αντιπροσώπευαν το Κακό) καθώς και τον σύνδεσμο του Paladin με το θείο.

Οι ιστορίες για τον Καρλομάγνο και τους ηρωικούς υπερασπιστές του ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς, ίσως το ίδιο με αυτές των Αρθουριανών μύθων της εποχής. Πιθανότατα η μία μυθοπλασία να επηρέασε την άλλη με το πέρασμα του χρόνου, αλλά αυτό θα το αφήσουμε στους ειδικούς! Το σίγουρο είναι ότι από ένα σημείο και μετά, η Αρθουριανή εικόνα των Ιπποτών της Στρογγυλής Τραπέζης άρχισε να είσερχεται και να τροποποιεί τον τρόπο με τον οποίο απεικονίζονταν οι Paladins στη λογοτεχνία. Ίσως από εδώ να προέρχεται το στερεότυπο του Paladin ως “Knight In Shining Armour”. Τελικά, η πρώτη εμφάνιση της αγγλικής λέξης “paladin” έρχεται το 1592 σ’ ένα ποίημα του Samuel Daniel. Καταλήγω εν τέλει ότι το αρχέτυπο αυτό, αν και έχει τις βαθύτερες ρίζες του στην ιστορία της αρχαίας Ρώμης, είναι κατά βάση λογοτεχνικό δημιουργήμα.

Από εκεί λοιπόν ,τη Λογοτεχνία, εισήχθη στα παιχνίδια ρόλων, όταν το 1975 ο Gary Gygax στο Supplement I : Greyhawk για το Original Dungeons & Dragons παρουσίασε τον Paladin ως subclass του Fighter (που τότε ακόμα λεγόταν Fighting-Man). Μια τέτοιου είδους “ιστορική” αναδρομή όμως, θα ήταν τελείως άκυρη (όχι ότι τώρα θεωρώ πώς είναι 100% έγκυρη!), αν δεν γίνει αναφορά στο μυθιστόρημα φαντασίας “Three Hearts and Three Lions” του Poul Anderson. Το βιβλίο γράφτηκε το 1961. Είναι ένα από αυτά που ο ίδιος ο Gygax αναφέρει στο θρυλικό πλέον Appendix N (λίστα η οποία αξίζει ένα άρθρο από μόνη της) του Dungeon Master’s Guide (1979) ως μια από τις κύριες εμπνεύσεις του για τη δημιουργία του Dungeons & Dragons. O ήρωας είναι ο Holger Carlsen, ένας Δανός που ενώ πολεμάει στην Αντίσταση εναντίον των Ναζί, μεταφέρεται σ΄ένα παράλληλο σύμπαν, στον κόσμο ο οποίος περιγράφεται στον Καρλομαγνικό κύκλο και αναφέραμε παραπάνω, όπου είναι ένας από τους Paladins του Αυτοκράτορα. Στην πορεία ανακαλύπτει ότι οι δυνάμεις του Κακού -στο πρόσωπο σκοτεινών νεραϊδοπλασμάτων- απειλούν την ανθρωπότητα. Στην παράλληλη αυτή διάσταση, στην οποία έχει σταλεί από την Morgan Le Fay (τη γνωστή μάγισσα από το μύθο του Αρθούρου!), ονομάζεται Ogier The Dane και πρέπει να αντισταθεί, για να σώσει τον πραγματικό κόσμο! Χωρίς να μπω σε άλλες λεπτομέρειες (ΝΟ SPOILERS PLEASE!), θα αναφέρω ότι πολλές από τις “ιδιότητες” του Paladin class εμφανίζονται στο βιβλίο αυτούσιες. Από την παράκληση των χωρικών, που πιστεύουν ότι με το άγγιγμά του μπορεί να τους γιατρέψει ή να τους ευλογήσει (Lay On Hands, άσχετα που δε “δουλεύει” στην ιστορία), μέχρι το -εξυπνότερο του φυσιολογικού- άλογο που εμφανίζεται μυστηριωδώς και γίνεται το άτι του ήρωα (Paladin’s Warhorse Mount). Από την αναζήτησή του για ένα μαγικό ξίφος, που μόνο αυτός μπορεί να χρησιμοποιήσει λόγω της αγνότητας της ψυχής του (Holy Sword), μέχρι το φόβο ότι αν υποκύψει στο Κακό θα χάσει τις δυνάμεις που τον προστατεύουν (Paladin’s Fall From Grace).

image

Σίγουρα, η κλάση στο D&D αλλά και σε άλλα συστήματα έχει και περαιτέρω στοιχεία, με πιο χαρακτηριστικό το γεγονός ότι οι Paladins έχουν την ιδιότητα να κάνουν ξόρκια εκμεταλλευόμενοι τη θεϊκή τους σύνδεση. Επίσης, σε άλλες περιπτώσεις η σύνδεση του Paladin δεν είναι με κάποια θεότητα του Καλού (βλεπε D&D 4e) ή γενικά με κάποιο ον θεϊκής φύσης, αλλά με κάποια Ιδέα. Το αρχέτυπο όμως, η βάση δηλαδή, νομίζω ότι πηγάζει απευθείας από ένα συνδυασμό όλων των προαναφερθέντων.


ΥΓ1: Για οποιεσδήποτε διορθώσεις, επισημάνσεις, παρατηρήσεις, γράψτε μας στα σχόλια!

ΥΓ2: Προσωπική gaming άποψη: Πάντα είχα “πρόβλημα” να καταλάβω και να δικαιολογήσω την ύπαρξη του Paladin ως κλάση, ιδιαίτερα σε αντιπαραβολή με τον Cleric. Ψάχνοντας και γράφοντας αυτό το κείμενο, νομίζω ότι βρήκα περισσότερο “χώρο” να τον χρησιμοποιήσω στα παιχνίδια και τις ιστορίες μου αν και τείνω να εγκαταλείψω πλήρως την ιδέα του Paladin spellcasting και απλά να τον ενσωματώσω ως μια υπερσπάνια, υποδειγματικά άψογη μορφή ενός Fighter, που λειτουργεί κάτω από έναν συγκεκριμένο κώδικα τόσο παθιασμένα και πιστά, ώστε η Μοίρα να φαίνεται ότι του δίνει επιπλέον δυνάμεις.