Σάββατο, 05 Ιούλιος 2014 00:00

The Time Traveler’s Guide to Medieval England

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Ένα βιβλίο γραμμένο με τον τρόπο που θα ήθελα να είναι γραμμένα τα campaign settings…

Αν κοιτάξει κανείς τα campaign settings που υπάρχουν για τα rpg, θα βρει μια μεγάλη ποικιλία ως προς τον τρόπο που είναι γραμμένα. Το campaign setting του Dark Sun για την 2η έκδοση, επιλέγει να δώσει τις πληροφορίες που χρειάζονται για τον κόσμο, μέσα από τα λόγια ενός εξερευνητή:

I have already noted what the lack of water can mean to a thirsty man, but the dry climate affects Athas in other ways. It allows the sun to shine down unreflected on the barren ground, which is why it grows so hot during the day. At night, the low humidity has the opposite effect. The day’s heat escapes into the sky, plunging the temperature to 40 degrees or less-and in the mountains, even to zero.

Το ίδιο setting για την 4η έκδοση, περιγράφει τις θερμοκρασίες με διαφορετικό τρόπο: 

From the first moments of dawn, the crimson sun beats down from an olive tinged sky. Temperatures routinely exceed 100 degrees F by midmorning and can reach 130 degrees or more by late afternoon.

Στην πρώτη περίπτωση είναι σαν να διαβάζεις ένα μυθιστόρημα, στην δεύτερη σαν να διαβάζεις μια λίστα. Αν και η λίστα κάνει τα πράγματα πιο εύκολα όταν αναζητάς μια πληροφορία, με κάνει να βαριέμαι να διαβάσω τον κόσμο, γιατί δεν έχει κάτι που θα μου κεντρίσει το ενδιαφέρον. Ακόμα περισσότερο μου άρεσε ο τρόπος που παρουσιάζεται το setting στο Numenera, όπου ο συγγραφέας ξεκινά με ένα μικρό διήγημα. Φυσικά οι προτιμήσεις μας είναι υποκειμενικές, αλλά ο λόγος που έγραψα αυτή την εισαγωγή, είναι πως σχετικά πρόσφατα διάβασα ένα βιβλίο για την μεσαιωνική Αγγλία, γραμμένο με τον τρόπο που θα επιθυμούσα να είναι γραμμένα όλα τα campaign settings. Το “The Time Traveler’s Guide to Medieval England: A Handbook For Visitors to the Fourtheenth Century, όπως είναι ο πλήρης τίτλος του βιβλίου, είναι το πιο συγκλονιστικό ανάγνωσμα που έπεσε ποτέ στα χέρια μου, για τον Μεσαίωνα… Καθώς το διάβαζα, γεννιούνταν στο μυαλό μου ιδέες για περιπέτειες, με τον ίδιο τρόπο που συμβαίνει αυτό όταν διαβάζω ένα campaign setting… 

 

Τι κάνει αυτό το βιβλίο ενδιαφέρον

IT IS THE cathedral which you will see first. As you journey along the road you come to a break in the trees and there it is, massive and magnificent, cresting the hilltop in the morning sun. Despite the wooden scaffolding at its west end, the long 80ft high, pointed lead roof, with its flying buttresses and colossal towers, is simply the wonder of the region.

Το βιβλίο έχει μια αφηγηματική γραφή, ενός υποτιθέμενου χρονοταξιδιώτη που σε προετοιμάζει για το τι θα δεις στην μεσαιωνική Αγγλία. Καθώς προχωράς στο δρομάκι θα δεις τα σπίτια που είναι φτιαγμένα έτσι ώστε… αν γυρίσεις το κεφάλι θα δεις μια παρέα παιδιών που ξυπόλυτα τρέχουν… θα σου κάνει εντύπωση το κόκκινο χρώμα στα φορέματα… Ο συγγραφέας σε πιάνει από το χέρι και σε συνοδεύει σε μια βόλτα στην πόλη ενώ σου εξηγεί τι είναι αυτό που βλέπεις. Αυτό κάνει την γραφή χαλαρή και απλή, χωρίς να σε κουράζει. Κατά κάποιον τρόπο ανακαλύπτεις το περιβάλλον μέσα στο οποίο σε έχει τοποθετήσει, σελίδα την σελίδα. Κι αυτό ήταν το πιο ενδιαφέρον πράγμα στο βιβλίο, γιατί με έκανε να το… διαβάσω!

Αν λοιπόν είναι ο τρόπος γραφής που δεν με κούρασε, ήταν όλες αυτές οι μικρές (χρήσιμες ή άχρηστες) πληροφορίες που μου κράτησαν ζωντανό το ενδιαφέρον. 

Το ήξερες πως οι πόρνες εκείνη την εποχή δεν μπορούσαν να ντυθούν προκλητικά (γιατί θα κατέληγαν στην κόλαση) αλλά παράλληλα οι “τίμιες” γυναίκες δεν ανέχονταν να ντύνονται όπως οι πόρνες; Κάποια λύση θα έπρεπε να βρεθεί, ώστε να ξεχωρίζουν και η λύση αυτή ήταν να αναγκαστούν οι πόρνες να φορούν μια κίτρινη κουκούλα. 

Στην ιατρική (το πιο παράλογο κομμάτι του βιβλίου) θα διαβάσεις πως ένας τρόπος που είχε ο γιατρός για να ξέρει αν ο ασθενής θα ζήσει ή θα πεθάνει, ήταν να προσθέσει τα γράμματα του ονόματος του ασθενή, τα γράμματα του ονόματος του αγγελιοφόρου που ερχόταν να ζητήσει την βοήθεια του γιατρού και τα γράμματα της ημέρας όπου ο γιατρός έμαθε για την ασθένεια. Ανάλογα με το αν το αποτέλεσμα ήταν μονός (κακό) ή ζυγός (καλό) αριθμός, ο ασθενής θα ζούσε ή θα πέθαινε. Όπως σωστά υπέθεσες, η συντριπτική πλειοψηφία των αποτελεσμάτων, ήταν μονοί αριθμοί. 

Όταν ανακαλύφθηκαν τα κουμπιά, τα ρούχα έγιναν πιο στενά, κάτι που οδήγησε τους ευτραφείς και τους κληρικούς να ερμηνεύσουν αυτή την ανακάλυψη σαν σημάδι του ερχομού του αντίχριστου. Κι ακόμα, μια και πιάσαμε την μόδα, οι πλούσιοι ευγενείς συνήθιζαν να φορούν παπούτσια των οποίων η “μύτη” γυρνούσε προς τα πάνω. Όσο πιο μοδάτος, τόσο μεγαλύτερη και γυριστή μύτη είχαν τα παπούτσια, μέχρι που έφτασαν στο σημείο να μην μπορούν να κατέβουν τα σκαλιά! 

Η έκφραση “o’clock” βγήκε για να μπορούν να συνεννοηθούν οι άνθρωποι όταν έδιναν ραντεβού. Επειδή υπήρχε το ρολόι της εκκλησίας, αλλά και το ηλιακό ρολόι, τα οποία μετρούσαν τον χρόνο με διαφορετικό τρόπο (επομένως έδιναν διαφορετικά αποτελέσματα) έπρεπε να διευκρινίσεις τι εννοείς όταν έλεγες “στις 7 η ώρα”. 

Αν σε πιάνανε να πουλάς χαλασμένο κρασί, σε βάζαν σε αυτό το κομψό έπιπλο με τις τρεις τρύπες για τα χέρια και το κεφάλι και σε τοποθετούσαν σε κάποιον κεντρικό δρόμο για να σε βλέπουν οι πολίτες. Το χειρότερο όμως δεν ήταν αυτό, αλλά πως σε έβαζαν να πιεις το χαλασμένο κρασί που προσπάθησες να πουλήσεις (ή - χειρότερα - να φας το χαλασμένο κρέας).

Τα πιο πάνω παραδείγματα είναι μόνο κάποια από τα πολλά που υπάρχουν μέσα στο βιβλίο!

 

Τα περιεχόμενα

Το βιβλίο αποτελείται από 11 κεφάλαια (1. The Landscape, 2. The People, 3. The Medieval Character, 4. Basic Essentials, 5. What to Wear, 6. Travelling, 7. Where to Stay, 8. What to Eat and Drink, 9. Health and Hygiene, 10. The Law και 11. What to Do). Σε αυτά θα διαβάσεις πληροφορίες για οτιδήποτε είχε σχέση με την καθημερινή ζωή των ανθρώπων της εποχής, όπως τον μισθό που παίρνανε, τις διατροφικές τους συνήθειες, το πως και πότε (και αν) κάνανε μπάνιο… Δεν θα βρεις πληροφορίες για ιστορικά γεγονότα, παρά μόνο σαν σύντομες αναφορές που εξηγούν κάποια αλλαγή στον τρόπο ζωής. 

 

Για τον αναγνώστη

Είναι ένα ευκολοδιάβαστο βιβλίο, γραμμένο με χιούμορ που για τους λόγους που προανέφερα θα σου κρατήσει το ενδιαφέρον, ακόμα κι αν δεν είσαι φανατικός αναγνώστης της μεσαιωνικής περιόδου. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην σου μείνουν στοιχεία από το βιβλίο όταν το τελειώσεις.

 

Για τον DM

Δεν έχω σκοπό να τρέξω ένα μεσαιωνικό campaign στην Αγγλία και δεν είναι αυτός ο λόγος που σου προτείνω να διαβάσεις το βιβλίο. Αλλά θα βρεις πολλά μικρά πράγματα που θα σου δώσουν ιδέες ώστε να προσθέσεις λίγη παραπάνω γεύση στον κόσμο σου. Πράγματα που πολλές φορές τείνουμε να μην αναφέρουμε, όπως η μόδα. Μια σύντομη περιγραφή μιας ενδυμασίας παρόλα αυτά, μπορεί να δώσει περισσότερες πληροφορίες στους παίκτες μας για τον τρόπο που είναι δομημένη η κοινωνία με πιο διασκεδαστικό και άμεσο τρόπο από μια άχρωμη περιγραφή (σε στυλ λίστας). Πέραν αυτού, αν σε ενδιαφέρει το πως λειτουργεί ένα κάστρο ή το guild των εμπόρων, θα βρεις πληροφορίες (και ιδέες) ώστε να επιλέξεις τι να χρησιμοποιήσεις στον κόσμο που φτιάχνεις. 

 

Τελικά

Έχω ήδη προτείνει και δανείσει το βιβλίο σε αρκετούς φίλους μου κι αυτό από μόνο του δείχνει πως το εκτιμώ. Αυτή εξάλλου είναι και η πιο ουσιαστική ερώτηση που κάνω στον εαυτό μου όταν γράφω την κριτική ενός βιβλίου. “Θα το πρότεινα στους φίλους μου;”

Σε αυτή την περίπτωση, η απάντηση είναι ενθουσιωδώς θετική… 

Μπορείς να το βρεις εδώ και είναι σε (εύκολα) αγγλικά.

Fantasmamore

Περήφανος πατέρας του πιο όμορφου half-elf στον κόσμο, γεγονός παράξενο αν αναλογιστεί κανείς πως είμαι ένας κοκκινοτρίχης νάνος με γενειάδα την οποία ενίοτε δένω σε πλεξούδες τις οποίες το half-elf αρέσκεται να τραβά...

Ιστότοπος: fantasmamore.com/

Τελευταία άρθρα από τον/την Fantasmamore